Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Archive for მარტი, 2013

Game Of Thrones Kingdoms

მგონი, პირველად ხდება – ისეთ წიგნზე გიყვებით, კითხვა რომ დავიწყე და ჯერ არ დამიმთავრებია.

სულსწრაფი არასოდეს ვყოფილვარ, მოთმინების უნარი საკმაოდ კარგი მაქვს, მაგრამ ამ პოსტს სამერმისოდ ვერ გადავდებ.

გასაზიარებელი ემოცია უკვე იმდენი დამიგროვდა, ბარე ორი, პატიოსნად გადაბულბულებული რომანი ვერ დამიტოვებდა.

ეგეც არ იყოს, თაკოსთვის მადლობის გადახდა მეჩქარება – ისე აქო და ადიდა ჯორჯ მარტინის საკულტო ქმნილება, ინტერესმა ამიტანა და ორიოდე კვირის წინ “ქინდლში” ვუკარი თავი – საამისო განწყობა რომ მექნება, თვალს გადავავლებ-მეთქი.

ჰოდა, ერთ მშვენიერ დღესაც გადავფურცლე… გადავფურცლე და მას მერე ყინულსა და ცეცხლს შუა ვარ მოქცეული.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

black and blue cover

გულახდილად უნდა ვთქვა, რომ ძალიან ზარმაცი ადამიანი ვარ, აი, უუზარმაცესი. ამიტომ როცა მოლიმ სტუმრად დამპატიჟა, ძალიან კი გამიხარდა, მხრებშიც გავიმართე და ამაყადაც მივიხედ-მოვიხედე, მაგრამ ჯეოპარდისათვით კითხვების შედგენა მაინც უსირცხვილოდ დავუგვიანე. მოლის ადგილზე რომ ვიყო, ჩემისთანა უპასუხისმგებლო ადამიანს კინწისკვრით გავაპანღურებდი თავისი პაკეტიანად, მაგრამ ვინაიდან ჩვენი მასპინძელი დიდსულოვანი ადამიანია, მაინც მომცა საშუალება, როკის სფეროში ჩემი ცოდნა გამომემჟღავნებინა. იქიდან გამომდინარე, რომ ინტელექტუალური შეჯიბრის მოწყობის მცდელობა აქამდე არ მქონია, იმედი მაქვს, ბლოგის რაფინირებული და დახვეწილი პოსტებით განებივრებული სტუმრები ძალიან მკაცრად არ განმსჯიან :)

(more…)

Read Full Post »

მოლის საბავშვო ბიბლიოთეკა

მოლის საბავშვო ბიბლიოთეკა :)
რაღა დროს შენი საბავშვო წიგნებიაო – ჩემთვისაც უთქვამთ და მეგობრებისგანაც გამიგია – საკითხავი დაგვიწუნეს, ნამეტანი დაგგვიანებიათო.

სხვისი არ ვიცი და მე თუ მკითხავთ – მტკნარი სისულელეა.

ერთი, რომ ლინდგრენს, როდარის და ბისეტს მკითხველის ასაკი გემოს ოდნავადაც არ უკარგავს – შედევრი შედევრად რჩება.

მეორეც, საბავშვო ისეთ წიგნს ჰქვია, რომელსაც, რაც ადრე წაიკითხავ, მით უკეთესი, თორემ არავის დაუწესებია, უფროსებმა ხელი არ დააკარონო.

ჰოდა, მეც წიგნის მაღაზიიდან როგორ გამოვალ, ფერად-ფერადი გამოცემებით დახუნძლულ განყოფილებებს თუ არ ჩამოვუარე საგულდაგულოდ –  ემანდ, ახალი არაფერი გამომრჩეს-მეთქი.

მე შენ გეტყვი, ცოტაა. პატარებისთვის მგონი, ყველაზე მეტს ბეჭდავენ გამომცემლობები და სწორადაც იქცევიან – ერთგულ მკითხველზე იმთავითვე ზრუნავენ. აბა, კერუაკის და კუტზეეს დამფასებელი ციდან ხომ არ ჩამოვარდება, შარლ პეროთი და ტუვე იანსონით თუ არ დაიწყო?!

ერთი სიტყვით, ძალიან მინდა, დღეს მოლის საბავშვო ბიბლიოთეკაზე გიამბოთ – გულის სიღრმეში ყველაზე მეტად რომ მიყვარს.

(more…)

Read Full Post »

Tropic of Cancer 1961 Grove Press edition

ამბობენ, ამ კაცს დიალოგები არ უყვარსო.

არ უყვარს რა… არ სჭირდება უბრალოდ. მუდმივად მონოლოგის რეჟიმშია ჩართული და ყველაფერი მშვენივრად გამოსდის. თანამოსაუბრეების გარეშეც ახერხებს, საზოგადოებას სიძულვილი და ფურთხი ხელთათმანივით ესროლოს სახეში.

ან რა დიალოგი უნდა ვესტიბიულში განცდილ ორგაზმს, მკბენარის წყალობით დამეგობრებულ ბორისს და ელზას, რომელიც “ყველას ფეხებზე ჰკიდია, მხოლოდ ხმარობენ”… კლოდს, რომელსაც მეძავისთვის დამღუპველი თვისებები ჰქონია – “გულიც, ნამუსიც და პეწიც”… ახლა ნანანთათი? აი, ის ინდუსი, ცირკ “მედრანოს” ადამიან-გველს რომ ჰგავს. მერე ვან ნორდენი, “ცხოვრებაში მხოლოდ კითხვა, ოცნება და წერაობა” რომ აინტერესებს…

სახეების ამ კალეიდოსკოპს მუდმივი შიმშილი, ხეტიალი, თავშესაფრის განუწყვეტელი ძიება ახლავს თან. ჰო, კიდევ ქალები, უამრავი ერთჯერადი ქალი და ბევრზე ბევრი სექსი. ამ ყველაფერს ავტორი ისე ოსტატურად გვიამბობს, ისეთი ლაღი თხრობის მანერა აქვს, რომ აქა–იქ მიმობნეული ძუნწი დიალოგები სულ არ გვეჩვენება ცოტა.

არავინ თქვას, ჰენრი მილერის “კირჩხიბის ტროპიკი” მომეწონაო, მაინც არ დავუჯერებ. აი, თუ მეტყვის, დავიწყე და ვეღარ მოვწყდიო, ეჭვიც არ შემეპარება და, ჩემი მხრიდან, იმასაც დავამატებ, რომ ეს წიგნი, ერთხელ მაინც, ყველამ უნდა წაიკითხოს.

(more…)

Read Full Post »

Profiteroles - Choux

ეჰ… “Нет повести печальнее на свете, чем повесть – “Я сегодня на диете”…

კი მაგრამ, დიეტაზე თუ ხარ, თოვლი თუ მოდის და ქარია, ქვეყანა თუ ინგრევა, შენ რა გიხარია კი არა და, რა წვეულება აგიტყდაო, გაიოცებთ, ალბათ.

მომენატრეთ და რა ვქნა. ჩემი დიეტა კი საკმაოდ ხანგრძლივია, ამას თუ ვუყურეთ, კარგა ხანს ვერ ავახმაურებთ ზამთრის ბაღს. ასე რომ, თქვენ მიირთვით, მე მასპინძლობას გაგიწევთ.

ისე, რომ იცოდეთ, დღეს შუ–ფართის მოწყობა მაქვს გეგმაში, ოღონდ არ გეგონოთ, მარტო ტკბილზე გადაგატარებთ. სხვათა შორის, არც მკლავებს დაგაკაპიწებინებთ, როგორც ამას წინათ :) მარტო ის მინდა, რომ გლეხის ბიჭმა ბუხარს მიხედოს, რაღაც აგვიცივდა ამ გაზაფხულზე, დანარჩენები კი მყუდროდ მოკალათდით, ბალიშები და სავარძლები, თავადაც ხედავთ, არ გვაკლია. ოღონდ მალინას საყვარელი, მძივებიანი ყურთბალიში გამიქრა სადღაც.

თეო, აგერ რუსა ამზადებს ნაღებიან ყავას და იქნებ სტუმრებს ჩამოურიგო? მეტს აღარ შეგაწუხებთ და ყველაფერს თავად მივხედავ, დუდუ დობორჯგინიძისა არ იყოს, დედას ვფიცავარ, მამას ვფიცავარ და ყველას ვფიცავარ.

დარწმუნებული ვარ, ხვდებით, რომ ჩვენი თავყრილობა მცირე კულინარიული ექსკურსიის გარეშე, ტრადიციულად, არც დღეს ჩაივლის. თქვენ ყავა მიირთვით, მე კი აქვე, ბართან ვიფუსფუსებ, რაც მჭირდება, უკვე მოვიმარაგე, თან პაწაწუნა და გემრიელი შუების ისტორიიდან ცოტას მაინც გიამბობთ. რამეს.

(more…)

Read Full Post »

Reading

ბიბის

ტრანსპორტში კითხვა მიყვარს ძალიან.

მოიცა, სხვა, უკეთესი ადგილი ვერ ნახეო – გაგეცინებათ, ალბათ.

არადა, მართლა მიყვარს – დროის გასაყვანად კი არა.

წარმოიდგინეთ, რამდენად სასიამოვნოა, ნახევრად ცარიელ სალონში რომ ხარ მოკალათებული, ჯიბეში ბილეთი გიდევს და ცხვირი წიგნში გაქვს ჩარგული. ავტობუსი კი თავისთვის მიჩაქჩაქებს და არანაირი მანძილი არ გადარდებს.

ვიცი, თვალებისთვის რომ მავნებელია და კითხვაში გართულს, შესაძლოა, სასურველი გაჩერებაც გამოგრჩეს, მაგრამ ასეთი წვრილმანები აქ რა მოსატანია…

ციცქნა ბათუმში, ტრანსპორტით, რაც არ უნდა მოგენდომებინა, ხშირად მაინც ვერ ისარგებლებდი – ყველაფერი ფეხის ორ ნაბიჯზე იყო: სკოლაც, კინოც, ბულვარიც და მუსიკალურიც, ჩემი საყვარელი აღმოსავლური ტკბილეულის კაფეც და საფუნთუშე-სანაყინეც, მაგრამ დროდადრო მაინც მიწევდა შორს წასვლა და ჩანთაში ხან რომელი ჟურნალი მედო, ხან რომელი დეტექტივი.

წიგნებთან ერთად მგზავრობის ნამდვილი გემო თბილისში გავიგე – ისე გავდიოდი ქალაქის ერთი ბოლოდან მეორეში, ვერც ვიგებდი და ზოგჯერ გულიც კი დამწყვეტია, სად ეჩქარებოდა ამ დალოცვილს, ათიოდე გვერდის ჩამთავრება კიდევ ეცლია-მეთქი.

(more…)

Read Full Post »

გიო მგელაძე. SMS გამომცემლობა "საუნჯე". თბილისი, 2013

ათიოდე დღის წინ, “ფეისბუქზე” მოსაწვევი მომივიდა – გიო მგელაძის მოთხრობების კრებულის პრეზენტაციაზე გეპატიჟებითო.

ჩვენი ავტორებისა და გამომცემლობების წყალობით, ახალ-ახალი სასუსნავის დასაგემოვნებლად კვირაში ერთხელ მაინც იშლება სუფრა, მაგრამ ყველგან მისვლას ვერ ვახერხებ – ოხერი სამსახურის ამბები თქვენც კარგად მოგეხსენებათ.

ოღონდ, აქ წაუსვლელობა არაფრით იქნებოდა. თავგადადებული სინემანიაკი ნამდვილად არ გახლავართ, მაგრამ “არა, მეგობაროს” შესახებ ჩემნაირ უვიცსაც კი სმენია და ცნობილი რეჟისორის ლიტერატურული დებიუტის გამოტოვება არც მიფიქრია.

ბევრი რომ არ გავაგრძელო, მოწვევა დიდი მადლობებით მივიღე და ივენთ-ლენტს დავუყევი. აბა, რა ხდება, ხალხი რას ამბობს-მეთქი…

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: