Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Archive for იანვარი, 2013

festival de Cannes 2011

ჩემი ერთგული მეგობრების და მათი მშვენიერი გესთ-ჯეოპარდების წყალობით, კარგა ხანია, კითხვების მოფიქრებაზე თავი აღარ მიმტვრევია და, მგონი, ცოტა გადავჩვეულვარ კიდეც. ამ პაკეტის იდეა ადრევე მიტრიალებდა თავში და გადავწყვიტე, რომ სწორედ დროული იქნებოდა, თქვენთვის კინოფესტივალების თემაზე შედგენილი ინტელექტუალური თავსატეხი შემომეთავაზებინა. ვფიქრობ, აქაურობასაც დაამშვენებს და არც ჩემს სტუმრებს გაუჭირდებათ სწორი პასუხების მოძიება. მაშ ასე, გეთაყვა,

Good luck!

(more…)

Read Full Post »

Albrecht Durer. The Four Apostles. 1526. Alte Pinakothek, Munich

შესაძლოა, ვინმემ იფიქროს კიდეც – ერთსა და იმავე ავტორზე ორჯერ რომ არ დაწეროს, ნუთუ მხატვრები გამოილიაო, მაგრამ დღეს, როცა ჩემი ვერნისაჟის განახლება გადავწყვიტე, ძალიან მომინდა, დიდი ნიურნბერგელის კიდევ ერთ შედევრზე მეამბნა თქვენთვის.

ალბრეხტ დიურერის “ოთხ მოციქულზე” იმდენი დაწერილა, ახალს უკვე ვეღარაფერს დავამატებ, სამაგიეროდ, გალერეას დავამშვენებ და ესეც დიდი საქმე მგონია.

ამბობენ, მხატვარმა ამ დიპტიქით მშობლიურ ქალაქს უკანასკნელი საჩუქარი უძღვნაო. შესაძლოა, მართლაც ასეა – მე-16 საუკუნის პირველი მეოთხედის მიწურულს, როდესაც ეს სურათი შეიქმნა, თავად დიურერი სამოც წელს უკაკუნებდა, ქვეყანაში კი რელიგიური ქარტეხილი ბობოქრობდა – ნიურნბერგმა ის-ის იყო, ოფიციალურად მიიღო რეფორმაცია.

ერთი შეხედვით, “ოთხი მოციქული” ბიბლიური სიუჟეტის ნაწარმოებია და ამაში არც არავის შეეპარებოდა ეჭვი, რომ არა ერთი უცნაურობა – კომპოზიციას მესამე ნაწილი აკლია. ამის გამო ხელოვნებათმცოდნეები დიდხანს თვლიდნენ, რომ ეს დაუმთავრებელი ტრიპტიქი იყო. ოღონდ საკითხავია, რატომ უნდა ეჩუქებინა მხატვარს საყვარელი ქალაქისათვის დაუსრულებელი ქმნილება, ისიც საზეიმო ვითარებაში? ამ კითხვაზე პასუხი არც ისე იოლი მოსაძებნი აღმოჩნდა და, საბოლოოდ, მკვლევარები იმ დასკვნამდე მივიდნენ, რომ სურათი უფრო ღრმა შინაარსის შემცველი გახლდათ.

(more…)

Read Full Post »

the ransom of red chief illustration

სანამ თამადას ავირჩევდეთ კი არადა, პოსტზე გადავიდოდეთ, მკითხველებთან სახალისო შეთავაზება მექნება – მოდი, რაფინირებული ინტელექტუალების მანტია გვერდზე გადავდოთ და ცოტა ხნით იმ პატარა, ახტაჯანა გოგო-ბიჭებად ვიქცეთ, შინაურებს სისხლს რომ ვუშრობდით…

***
ო’ჰენრის მოკლე მოთხრობებს შორის, ყველამ რომ ლამის ზეპირად ვიცით, ერთი განსაკუთრებით გამორჩეულია და სხვებს თითქმის არაფრით ჰგავს. არც “მოგვთა ძღვენივით” რომანტიულია, არც “უკანასკნელი ფოთოლივით” გულისმომკვლელი, ვერც “სანამ ავტო იცდიდა”-ს შეადარებ და ვერც “გზებს, რომლებსაც ვირჩევთ”… სულ სხვა ტონალობაშია დაწერილი და ოდესმე თუ ეტალონური იუმორისტული ნაწარმოების დასახელება მთხოვეს, უკეთესის მოძიება ნამდვილად გამიჭირდება.

სათაურიდანვე მიხვდებოდით – დღეს “წითელკანიანთა ბელადზე” უნდა გიამბოთ.

აი, დავწერე ეს წინადადება და “გიამბოთ”, ცოტა არ იყოს, მეხამუშა – წიგნის მოყვარული არ მეგულება, რამდენჯერმე არ ჰქონდეს გადაკითხული. თავად მე ღრმა ბავშვობაში, აწ უკვე ნაფლეთებად ქცეული მოყვითალო კრებულით  გავიცანი და პირველი შთაბეჭდილებაც დღემდე მახსოვსჰომერული სიცილი ვერაფრით გამაწყვეტინეს.

(more…)

Read Full Post »

ჯანდაბას, უკვე დროა :(

IAKOM TQVA

სკოლაში ქართულ ხალხურ ანდაზებს კი გვასწავლიდნენ, მაგრამ “დილის ძილი პატარძლის მზითევს ჯობიაო” –  რომ გვითხრეს, ან გაკვეთილებს ვაცდენდი, ან გულისყურით არ მომისმენია. სხვათა შორის, სულ ტყუილად…

ჩემები დღესაც სიცილით იხსენებენ, როგორ ვაპროტესტებდი ცხრა საათზე საძინებლისკენ გაგზავნას – ამდენი დრო ძილში რატომ უნდა გაიფლანგოს-მეთქი… გულახდილად გეტყვით, ეფექტიან თაიმ-მენეჯმენტზე მეტად სატელევიზიო პროგრამა მაწუხებდა – ყველაფერი საინტერესო თერთმეტის მერე იწყებოდა. ბავშვებს კი ღამის ტეხას გვიკრძალავდნენ, ერთადერთი გამონაკლისი შაბათი იყო, ისიც “ილუზიონის” ხათრით.

რა ვიცოდი მაშინ, რომ ის ავადსახსენებელი ხალხური სიბრძნე ჩემთვის ასეთი საჭირბოროტო საკითხი გახდებოდა. ჰოდა, იმდროინდელი ცოდვებისთვის ახლა ვისჯები და გემრიელი, უშფოთველი და უდრტვინველი ათსაათიანი ძილი ლამის ოცნებად მაქვს ქცეული.

(more…)

Read Full Post »

"ტოლინები". ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა. თბილისი, 2010

ერთი ეს მითხარით, ქროლივუდში თუ ყოფილხართ ოდესმე? ან რაიმე თუ გსმენიათ?

არაო? მაშინ იცოდეთ, რომ ძალიან ბევრი დაგიკარგავთ.

ახლა, ეს რომ ვთქვი, ცოტა არ იყოს, შემრცხვა – ისე გამომივიდა, თითქოს ამის შესახებ უხსოვარი დროიდან  ვიცოდი და პირველად გუშინ არ გავიგე, როცა თაროდან ორიოდე კვირის წინ ნაყიდი წიგნი გადმოვიღე, პრიალაფურცლებიანი და ბუთქუნა, წითელ ყდაზე უცნაური წარწერით – “ტოლინები“.

მოკლედ, ეს ქროლივუდი ფრიად უცნაური, პაწაწინა არსებებით დასახლებული ქვეყანა ყოფილა. სულ ერთი ციცქნა, ფრთოსანი ტოლინები ფერიებში არ უნდა აგვერიოს – ამის შესახებ კონ იგულდენმა თავიდანვე გაგვაფრთხილა – ქროლივუდის მკვიდრნი აგურის გამძლეობით გამოირჩევიან თურმე და, თავად განსაჯეთ, სიფრიფანა ფერია აქ რა მოსატანია.

(more…)

Read Full Post »

my brand new Kindle Paperwhite

კაცმა რომ თქვას, ტექნიკური პროგრესის კუდში მადევარი არასოდეს ვყოფილვარ. ბოლო მოდელებზე გული არ მიმდის – სამი წლის წინ ნაყიდი ტელეფონი დღესაც თავდადებით მემსახურება და გამოცვლა ფიქრად არ გამივლია.

ოღონდ, საქმე კითხვას თუ ეხება, ეს მოკრძალება და შეჩვეული ნივთებისადმი ერთგულება სადღაც ქრება ხოლმე.

წელიწადზე მეტ ხანს ჩანთით Kindle Mini-ს ვატარებდი და გრეისს თავი არ შეურცხვენია. არ უღალატია, ჭირვეულობით არ შევუწუხებივარ… საპრიზო DX-ც მედო თაროზე, მაგრამ “ამაზონმა” ახალი რიდერები წარადგინაო, რომ გავიგე, ერთი სახელგანთქმული ბლოგერის არ იყოს, ხერხემალი ამიცახცახდა.

ის დღე იყო და უკიდეგანო ონლაინ-მარკეტზე გაასმაგებული მონდომებით დავბოდიალობდი, სარეკლამო პროსპექტებს ვათვალიერებდი, ვოხრავდი და აჩქარებულ გულისცემას “რად გინდა სამი “ქინდლი”-ს მსგავსი შეგონებებით ვიოკებდი.

დეკემბერში, თუ გახსოვთ, გრეისი გავათხოვე და თავი ისე მარტოსულად და მიტოვებულად ვიგრძენი, ჩემი საყვარელი სათამაშო ლამის ცოცხალ არსებასავით მომენატრა. არა, საკითხავი არ მომკლებია, ბიბლიოთეკით იოლას გავდიოდი, ჟურნალებიც დამიგროვდა, მაგრამ რიდერი მაინც სხვა ყოფილა…

ვეღარ მოვითმინე და საახალწლოდ, პერსონალურ თოვლის ბაბუას (აი, იმას, ყველაფერს რომ მისრულებს) შევეხმიანე, საუკუნეა, არაფერი მითხოვია და ნუ გამაწბილებ-თქო…

(more…)

Read Full Post »

blog

აი, გავაცილეთ ძველი 2012 წელი, ახალსაც შევეგებეთ, ზოგი წყნარად და მოკრძალებულად, ზოგი ზარ–ზეიმით და შუშხუნების სროლით, ზოგიც გოჭის კუდით კბილებში. საახალწლო ორომტრიალი მინელდა, ხორაგი შეცოტავდა და გატანჯულმა გონებამაც მოითხოვა ინტელექტუალური საზრდო. ჰოდა, ჯეოპარდის თემად ჩვენი ბლოგოსფეროს ვარსკვლავურ პოსტებზე უკეთესს რას შევარჩევდი – მკითხველი კიდევ ერთხელ გაიხსენებს. მაშ, ასე,

Автора на сцену!

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: