Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Archive for ოქტომბერი, 2012

Sherlock Holmes comics. Joyas Literarias Juveniles,

მობრძანდით, გეთაყვა, მობრძანდით. ვხედავ, გვარიანად დასველებულხართ, უმჯობესია, ბუხარს მიუჯდეთ. მოგეხსენებათ, ჩვენთან, ლონდონში, ოქტომბერი კი არა, აგვისტოც არ გახლავთ მაინცდამაინც მზიანი. ქოლგა გარეთ დატოვეთ, ახლა მისის ჰადსონს ვთხოვ და ჩაის მოგვიდუღებს. ნუ მებოდიშებით, ჩემო კარგო, ამ სახლში ვიზიტისთვის უფრო გვიანი დროც შეურჩევიათ ხოლმე.

ღია ფანჯარა ნუ გაგაკვირვებთ, ახლავე დავხურავ – კვამლი იდგა და ვანიავებდი. აი, დედოფალ ვიქტორიას ეს მშვენიერი ვენზელი კედელზე ახლახანს გამოვიყვანე. მეზობლები უკვე მიჩვეულები არიან, სროლის ხმაზე ყურსაც აღარ იბერტყავენ.

თქვენის ნებართვით, ჩიბუხს გავაჩაღებ – თამბაქოს სუნი, ვიცი, რომ არ შეგაწუხებთ, ბოლოს და ბოლოს, შავ “დანჰილს“ ეწევით. ნუ მიყურებთ უზარმაზარი თვალებით, სიგარეტის კოლოფი თქვენ თვითონ არ დადეთ აქვე, მაგიდაზე? მაგრამ სიტყვამ მოიტანა და ბარემ გეტყვით, რომ დოლჩე და გაბანას light blue გყვარებიათ – კარგი არჩევანია. დიახ, დიახ, ნამდვილი მაძებარი სუნამოებშიც უნდა ერკვეოდეს – ჯერ კიდევ მაშინ ვამბობდი ამას, სერ ჰენრი ბასკერვილს უცნაურ წერილებს რომ უგზავნიდნენ. კიდევ რა… კომპიუტერის ხშირი მომხმარებელი ბრძანდებით – მარჯვენა ხელზე, მაჯასთან, ფრიად დამახასიათებელი პატარა კოჟრი გაქვთ. შემთხვევით, დიეტას ხომ არ იცავთ? ტანსაცმელი ორიოდე ზომით დიდი მეჩვენება, თან ნათხოვარსაც არ ჰგავს – ხარისხიანი პროდუქციაა. მისის ჰადსონის კექსი მაინც უნდა შემოგთავაზოთ – ჩაის ძალიან უხდება. ჰმ… აკურატულობაზეც მინდოდა, მეთქვა ორიოდე სიტყვა, მაგრამ, ცოტა არ იყოს, დამაბნიეთ – მობილური ტელეფონი შავ დღეში ჩაგიგდიათ, სათვალეს კი ერთი ნაკაწრიც არ ემჩნევა. მოითმინეთ, მოითმინეთ… სავარაუდოდ, სათვალეს განსაკუთრებით უფრთხილდებით, ეტყობა, მასთან ძვირფასი მოგონებები გაკავშირებთ. ნუ შეცბუნდებით, გეთაყვა, კარგ მაძებარს გაცილებით ინტიმური დეტალებიც არ გამოეპარება.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

ზაზა ბურჭულაძე. ხატია ფსუტურის ფოტო

ზაზა ბურჭულაძე. ხატია ფსუტურის ფოტო

ვისაც ახალი ამბებისთვის სისტემატურად თვალის დევნება სჩვევია, დღევანდელი პოსტის თემას სათაურითაც იოლად მიხვდება. ნიუსებისადმი გულგრილ მკითხველს დეტალების მოძიება აქა და აქ შეუძლია. მე კი ორი სიტყვით გიამბობთ, რაში იყო საქმე.

5 ოქტომბერს, რუსთაველის გამზირზე, ზაზა ბურჭულაძეს თავს დაესხა აღშფოთებული სუბიექტი, რომელიც, სავარაუდოდ, ერთ-ერთ პოლიტიკურ თოკ-შოუში გაჟღერებულმა მწერლის მოსაზრებებმა და მისი მოთხრობიდან წაკითხულმა ნაწყვეტმა გააღიზიანა. სიტყვიერ შეურაცხყოფას ფიზიკურიც მოჰყვა და ზაზა ტვინის შერყევის დიაგნოზით საავადმყოფოში აღმოჩნდა.

მეშვიდე დღეა, ფეისბუქზე და ბლოგოსფეროში ამ ამაზრზენ ფაქტზე რეაქციას ვაკვირდები და, საღად მოაზროვნე ადამიანების პროტესტთან ერთად, ჩემდა გასაკვირად, არც თუ კანტიკუნტად ასეთ კომენტარებსაც ვაწყდები  – “მეტის ღირსი იყოო…”

ეს ფრიად კაცთმოყვარე პოზიცია, ძირითადად, ორი არგუმენტით არის გამყარებული – ზაზა, მწერალი კი არა, ერთი უზნეო გრაფომანიაო და ასეთ სიბინძურეს რომ წერდა, აბა (გულზე მჯიღის ცემით და იქედნური ქირქილით), რა ეგონაო…

თქვენის ნებართვით, პირველით დავიწყებ.

(more…)

Read Full Post »

to blog or not to blog

დღეს ოთხშაბათია და მოლი ბლუმის ბლოგის ერთგული მკითხველიც, დარწმუნებული ვარ, მორიგ ჯეოპარდს ელოდება. ზოგიერთები, ალბათ, იმის გამოცნობასაც კი ცდილობენ, მოლიმ ამჯერად რა თავსატეხი მოგვიმზადაო… გასაკვირი არაფერია – მეორე წელია, ტრადიცია არ დარღვეულა – თუ ქვეყანა არ იქცევა, კვირაში ერთხელ აქ ინტელექტუალური პაექრობების მოყვარულები ვიკრიბებით. ოღონდ, დღეს, ახალი პაკეტის ნაცვლად, ერთ, არც თუ მარტივად გადასაწყვეტ დილემას გთავაზობთ – ღირს თუ არა პროექტის ამ სახით და ფორმატით გაგრძელება…

ჯეოპარდი, კარგა ხანია, ბლოგის ერთგვარ სავიზიტო ბარათად იქცა და გულშემატკივრების ნაკლებობასაც არ უჩივის. მეორე მხრივ, ალბათ, იმასაც შეამჩნევდით, რომ სხვა პროექტებთან შედარებით, მაინც ნაკლებ რეიტინგულია… სწორედ ამიტომ, ბოლო დროს უფრო და უფრო ხშირად ვფიქრობ, რომ ამ წამოწყებამ საკუთარი რესურსი უკვე ამოწურა, ჰოდა, იქნებ აჯობებდა, ოთხშაბათი “ჩვეულებრივი” პოსტებისთვის დაგვეთმო?

ჩემი სტუმრების უმრავლესობა თავადაც ბლოგერია და არავის ესწავლება, რომ ამგვარ საკითხებს, როგორც წესი, ავტორი წყვეტს. თუმცა, ამ შემთხვევაში, საბოლოო ვერდიქტის მთლად ერთპიროვნულად მიღების იდეა არ მომწონს – ბევრჯერ მითქვამს და ახლაც დიდი სიამოვნებით გავიმეორებ – ეს ბლოგი ვიზიტორებზე კი არა, მკითხველებზეა ორიენტირებული. აქაურობა მათ გარეშე, უბრალოდ, ვერ იარსებებდა… ამიტომ მგონია, რომ სანამ არჩევანს გავაკეთებდე, უპრიანი იქნებოდა, თქვენთვისაც მომესმინა.

ასეა თუ ისე, გულწრფელად მადლობელი ვარ თქვენი იმის გამო, რომ ერუდიტ–მარათონის მანძილზე ერთხელაც არ დაგიწუწუნიათ, არ მაკრიტიკებდით, თემებს არ მიწუნებდით და არც იმას მეუბნებოდით, თავი ნუ მოგვაბეზრეო. სწორედ თქვენი დამსახურებაა, რომ ჯეოპარდმა ამდენ ხანს იარსება და, ვგონებ, მცირე სარგებელი მაინც მოგვიტანა. ჰოდა, მოდით, ამ საჩოთირო კითხვასაც ერთად ვუპასუხოთ. რას იტყვით, ტრადიციას მივყვეთ თუ უკვე ცვლილებების დროა?

Read Full Post »

bike

გამოუსწორებელი სუსნია რომ ვარ, მგონი, უკვე ყველამ იცის.

ნაყროვანება ცოდვააო, ამბობენ, მაგრამ რა ვქნა – უამისოდ არც მუშაობა მეხალისება და არც უსაქმურობა. პაემანიც და საქმიანი შეხვედრაც კარგად შებრაწული სტეიკის ან მაიონეზმოსხმული სოკოს ბლინების თანხლებით უფრო გემრიელია. დესერტად დაყოლებულ “ლუკა პოლარეს” ჩიზქეიქსა და “ანტრეს” კრუასანებზე აღარაფერს ვამბობ…

ამას ისიც მიუმატეთ, რომ დღის უმეტეს ნაწილს სავარძელში მოკალათებული ვატარებ, ფეხით ბოდიალს მხოლოდ შაბათ-კვირას თუ ვახერხებ და ღამით ჭამა დილის ძილსაც კი მირჩევნია. თუ შუაღამისას ჩემს სამზარეულოში შუქს მოჰკარით თვალი, დარწმუნებული ბრძანდებოდეთ, მეც იქვე, მაცივარში თავშერგულს მიპოვით. ჰოდა, იოლად მიხვდებით, ზედმეტ კილოგრამებთან რა სამკვდრო-სასიცოცხლო ბრძოლაც მაქვს გაჩაღებული.

(more…)

Read Full Post »

რუდოლფ რასპე. ბარონ მიუნჰაუზენის თავგადასავალი. თამარ ბაქრაძის ილუსტრაცია. ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 2012

პოლიტიკური ორომტრიალის მიუხედავად, ბიბლიოფილებს ნამდვილად არ გამოგრჩებოდათ, რომ კვირას პრემია “გალას” საზეიმო დაჯილდოვებაა. საქართველოს ეროვნული მუზეუმი ნომინანტებს და სტუმრებს წელს მეექვსედ უმასპინძლებს.

ცერემონიას ალბათ ვერ დავესწრები – ჩემი ნეტარი უიქენდი უკვე დაგეგმილი მაქვს. თუმცა, ხელს არავინ გვიშლის, ორიოდე კვირის წინ გამოქვეყნებულ შორტლისტს თვალი გადავავლოთ და ერთმანეთს მოლოდინები გავუზიაროთ. ჩამონათვალში ისეთი გემრიელი წიგნებია მოხვედრილი, დარწმუნებული ვარ, სათქმელი ყველას მოგვეძევება.

“გალას”, მოგეხსენებათ, ხუთკაციანი ჟიური ჰყავს, ლიტერატურული გემოვნება კი იმდენად ინდივიდუალური რამ გახლავთ, ლაურეატთა გამოცნობას არც ვეცდები. უბრალოდ, იმით ვისარგებლებ, რომ ნომინანტ გამოცემათა უმრავლესობა ბიბლიოთეკაში მიდევს და მხოლოდ საკუთარ იმპრესიებს გაგიზიარებთ.

(more…)

Read Full Post »

elections

ბოლო დღეებია, შინ თუ გარეთ, ქუჩაში, ტრანსპორტში, ბაზარსა თუ კინოში ერთი ფრაზა მესმის სხვადასხვა ვარიაციით – “მოიცა, მოვიდეს პირველი ოქტომბერი და მერე ვნახოთო…”

მოვიდა კიდეც. სულ რაღაც რვა საათში საარჩევნო უბნებიც გაიხსნება და დავიწყებთ…  ორშაბათი როგორ ჩაივლის, მეტნაკლებად გასაგებია – საინფორმაციო გამოშვებები ურთიერთგამომრიცხავი ნიუსებით, პირდაპირი ჩართვები “ცხელი წერტილებიდან”, ეგზიტპოლები ონლაინ რეჟიმში, ბრიფინგები და საგანგებო განცხადებები, ინტერვიუები და კომენტარები… ასე მივალთ საღამომდე. აი, მერე… მერე, რა მოხდება, აღარ ვიცი.

მეთექვსმეტე წელია, ხმის უფლება მაქვს, არჩევნები ჯერ არ გამომიტოვებია, მაგრამ ჩემი რჩეულებით განსაკუთრებით აღფრთოვანებული ვარ–მეთქი, ნამდვილად ვერ ვიტყვი. თავადაც მოგეხსენებათ   – გამარჯვებულები წინასაარჩევნო დაპირებების ნახევარს მაშინვე ივიწყებენ, მეორე ნახევარის შესრულებას 4-5 წელი არ ჰყოფნის და, თუ სასწაული მოხდა და ეყო, ისეთი უკუღმართობა გამოდის, დავიწყება აჯობებდა… ვაკანტური თანამდებობები ამ სკამების დაკავების მსურველთა რიცხვზე ერთი-ორად ნაკლებია, “უბილეთოებიც”, (იდეოლოგიური შეუთავსებლობის გამო, რა თქმა უნდა) მაშინვე ოპონენტთა ბანაკში ინაცვლებენ, და, რაც მთავარია, არჩევანს, როგორც წესი, ცუდს და უარესს შორის ვაკეთებთ.

(more…)

Read Full Post »

« Newer Posts

%d bloggers like this: