Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Archive for მარტი, 2012

Antoine de Saint Exupery. Le Petit Prince et le serpent

უცნაური ხალხია დიდები… ძალიან უცნაური…

ჯერ მარტო ის რად ღირს, მახრჩობელა გველის მიერ ჩაყლაპულ სპილოს რომ დახატავ და ქუდი ჰგონიათ… ჰმ… უხსნი, უხსნი, მაგრამ მაინც ვერაფერს აგებინებ, მერე დაიღლები და ჩაიქნევ ხელს, აბა, რა იქნება… თან შიშიც შეგეპარება გულში – ვაითუ, როცა გავიზრდები, მეც ასეთ ბრიყვად გადავიქცეო… ვერ შეგედავები – საფრთხე მართლაც არსებობს, მაგრამ თუ მოახერხებ და სულის სიღრმეში მიმალულ პატარა ბიჭს გადაარჩენ, ეს არ დაგემართება.

არ მითხრა ახლა – შეუძლებელიაო. აი, ეგზიუპერმა ხომ გადაარჩინა. შენც უნდა ეცადო და გამოგივა. თანაც ამას, იცი, როდის მიხვდები? ქანცგაწყვეტილს, უილაჯოს და სასოწარკვეთილს პატარა უფლისწული რომ გამოგეცხადება და ნიავივით სუსტი ხმით შეგეხვეწება, ბატკანი დამიხატეო. მაშინ იგრძნობ, რომ ის ბავშვი, რომელიც ოდესღაც იყავი, ისევ ცოცხლობს შენში. კარგა ხნის წინ გადაგდებულ ფანქარსაც აიღებ და დიდი ამბავი, თუ სასაცილო ნახატები გამოგივა – ოქროსკულულებიანი პრინცი ზუსტად დაინახავს, რომ არანაირი ქუდი ეს არ არის – გველს სპილო გადაუსანსლავს და უძრავად გაწოლილა.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

დადიანების საგვარეულო გერბი

იმედია, მოლი ბლუმის სტუმრებს მცირეოდენი ისტორიული ექსკურსის საწინააღმდეგო არაფერი ექნებათ – კარგა ხანია, მშობლიური მატიანისათვის არ გადაგვივლია თვალი და, ვგონებ, ურიგო არ იქნება, თუ ნაცნობ ან მივიწყებულ ფაქტებს ერთად გავიხსენებთ.  მაშ, ასე,

Good luck!

(more…)

Read Full Post »

Afghan Girl. Steve McCurry. National Geographic Magazine. June, 1984

1984 წლის გაზაფხულის მიწურულს, “National Geographic”–ის კორესპონდენტი – სტივ მაკკარი პაკისტანში, ავღანელი ლტოლვილების ბანაკში მოხვდა.

კადრები, რომლებსაც ფოტოგრაფი გაწამებულ, ნაშიმშილებ, ახლობლების დაკარგვით შეძრულ ადამიანებს უღებდა, ისეთივე იყო, როგორიც სხვა, მსგავს თემაზე შექმნილი უამრავი სურათი და არაფრით გამოირჩეოდა. ყოველ შემთხვევაში, თავად მაკკარი ასე თვლიდა – მისი მიზანი იყო, ჟურნალის მკითხველებისათვის დელიკატურად მიეწოდებინა შეერთებული შტატების პოლიტიკური თვალსაზრისი – საბჭოთა კავშირი უსამართლო, დამპყრობლურ ომს აწარმოებდა ავღანეთში და ამის გამო ათასობით უდანაშაულო ადამიანი ღია ცის ქვეშ რჩებოდა, სამშობლოს, ოჯახის და თავშესაფრის გარეშე.

რას იფიქრებდა ამერიკელი კორესპონდენტი, რომ ნაზირ–ბაგჰის ბანაკში, დევნილი პატარებისთვის გახსნილ სკოლაში პუშტუნი გოგონა ელოდა, ძონძებში გამოხვეული, ჭუჭყიანი სახით და გასაოცარი, უძირო მწვანე თვალებით… გოგონა, რომელის გამოსახულება სულ ცოტა ხანში მსოფლიოს მოივლიდა და ავღანელთა გამათავისუფლებელი ბრძოლის სიმბოლოდ იქცეოდა.

(more…)

Read Full Post »

Tivadar Kosztka Csontváry. Old fisher

მოლი ბლუმის მუდმივ სტუმრებს კარგად მოგეხსენებათ, რომ, მოსაწყენი ერთფეროვნების თავიდან ასაცილებლად, წიგნების გარდა, სხვა თემებზეც გესაუბრებით და დროდადრო, ბლოგის ერთ კუთხეში მოწყობილ პატარა ვერნისაჟზე გეპატიჟებით.

ვის არ შეხვდებით მოლის იმპროვიზებულ გალერეაში – შიშისმომგვრელ ბოსხს, ცისარტყელას ფერებად მოციმციმე კანდინსკის, ხილის მოყვარულ სეზანს, შავ-თეთრ დიურერს, ელეგანტურ რემბრანდტს თუ ექსცენტრულ დალის… სხვადასხვა ეპოქის, ჟანრის და მანერის ფერმწერებს საერთო მაინც მოეძებნებათ – გენიოსის სახელი და მსოფლიო აღიარება.

დღეს ტრადიციას დავარღვევ და ბევრისთვის უცნობ შემოქმედზე გიამბობთ – არა მგონია, ამით ვერნისაჟს რამე დააკლდეს.

(more…)

Read Full Post »

tango

წიგნების კითხვას, ფერწერასთან ზიარებას და ინტელექტუალურ საუბრებს რა სჯობს, მაგრამ, მგონი, ცოტა მხიარულებაც არ გვაწყენდა – არა მგონია, მოლი ბლუმის სტუმრებმა ტემპერამენტიან ან მინაზებულ, მინორულ ცეკვებზე უარი თქვან. მაშ, ასე, გეთაყვა,

Танцуют все!

(more…)

Read Full Post »

Quick Cheddar Cheese Fondue

თქვენი არ ვიცი, მე კი ძალიან მომენატრა ვერანდაზე სტუმრების ჟრიამული. კარგად მახსოვს, ბოლოს ზამთრის ბაღში მოვიყარეთ თავი, ჩაის შევექცეოდით და ჩინებულად ვიხალისეთ. მართალია, სუფთა ჰაერზე  გადაბარგება ცოტა ნაადრევად მოგვივიდა – გადარეული მარტი არ გვასვენებს, მაგრამ გაციების ნუ შეგეშინდებათ – თბილი, ღუნღულა პლედები მაქვს მომარაგებული, თანაც დღეს ცხელი კერძის შემოთავაზებას ვაპირებ და, იმედი მაქვს, არ გამეყინებით.

სანამ სასუსნავს ჩამოვარიგებდე, შეგიძლიათ, ჩემი ახალი “ქინდლი” დაათვალიეროთ –  ტრაბახში კი ნუ ჩამომართმევთ, მაგრამ ძალიან მიხარია ამ კონკურსში გამარჯვება და რა ვქნა. ქევან, გახედე ერთი თაიას, რა აყვირებს, მგონი, ხეზე აძვრა და ვეღარ ჩამოდის. სოფიმ – მოგეხმარებიო და უკვე ორი თეფში გამიტეხა – აშკარად აჯობებს, მე თვითონ დავტრიალდე, თქვენ კი მოხერხებულად მოკალათდით და დღევანდელი მენიუს შესახებ ორიოდე სიტყვით გიამბობთ.

წეღან სიცივე ტყუილად არ მიხსენებია – ფონდიუ, რომლითაც დღეს თქვენთან თავის მოწონებას ვაპირებ, ზუსტად გასათბობად გამოიგონეს შვეიცარიელმა მწყემსებმა. რა უნდა ექნათ საწყლებს –  ყურყუტებდნენ თოვლით დაფარულ ალპებში და თან მხოლოდ გამხმარი ყველის კვერი, ცოტაოდენი ხმელი პური და ღვინო ჰქონდათ. ზამთრის თოვლიან, უსასრულო ღამეებში, ვერც კოცონი შველოდათ და და ვერც ცხვრის ტყავისაგან შეკერილი ტყაპუჭი. უვლიდნენ გარშემო ფარას, კანკალებდნენ და თბილ სამზარეულოზე, ცხელ საჭმელსა და ცოლის ალერსზე ოცნებობდნენ.

(more…)

Read Full Post »

სტიგ ლარსონი. გოგონა, რომელიც ცეცხლს ეთამაშებოდა. ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა. თბილისი, 2012

ასეთი მოუთმენლობით თებერვალს პირველად ველოდი. ოღონდ არ გეგონოთ, რომ ხეში წყლის ჩადგომა და გაზაფხულის სურნელი მენატრებოდა – ერთი სული მქონდა, ხელმეორედ როდის შევხვდებოდი ბავშვობისდროინდელ, მაგრამ გაზრდილ და დასერიოზულებულ კალესა და პეპის. ჯერ კიდევ მახსოვდა, ზაფხულში ერთად რამდენი ფათერაკი გამოვიარეთ.

ჰოდა, ეს დროც დადგა – “მილენიუმის“ მეორე წიგნი გამოსვლისთანავე ვიგდე ხელთ და ჩემი მარტოსული, მიუსაფარი, პირსინგიანი და თმააჩეჩილი გრძელიწინდა “სანელებლების კუნძულზე“ – გრენადაზე დამხვდა ოკეანის პირას, პლაჟზე მონებივრე, “მათემატიკურ განზომილებებში“ ჰქონდა ცხვირი ჩარგული. ცოტა წავიჭორავეთ – ვმოგზაურობდიო, მითხრა. გვადელუპეზე, სენტ–ლუსიაზე და დომინიკაზე ყოფილა, ვიღაც მომაბეზრებელი ხულიგანისთვის აგურიც უთავაზებია თავში (გაუჭირდებოდა, მე თქვენ გეტყვით), ევროპაშიც უსეირნია ცოტა ხანს, პატარ–პატარა, ინტიმური პრობლემებიც მოუგვარებია… ისიც შევატყვე, არამზადა ვენერსტრომის მილიონებიდან კარგა ბლომად ჰქონდა კიდევ დარჩენილი.

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: