Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Archive for იანვარი 27th, 2012

Portrait of Hans Christian Anderson

ისეთი სევდა თუ გინახავთ, სინათლე რომ მოჰყვება თან? მოჰყვება და გულში ისე შემოვა, ისე მოიკალათებს, ვეღარც ხვდები, სად პირველია და სად – მეორე. მხოლოდ იმას გრძნობ, რომ ნელ–ნელა ივსები სითბოთი, სიბრალულით, სინაზით და ვეღარც ის გაგიგია, თვალზე მომდგარი ცრემლი მარტო მწუხარებისაა თუ ღიმილიც ურევია მზის ათინათივით.

ცოტა არ იყოს, აბდაუბდა შესავალი გამომივიდა და თუ დაგაბნიეთ, ჰანს ქრისტიან ანდერსენის წიგნი გადაფურცლეთ – მაშინვე მიხვდებით, რაზე ვლაპარაკობ.

ამბობენ, დანიელ მწერალს საკუთარი ზღაპრები ჭირის დღესავით სძულდაო, მაგრამ, რაღა დაგიმალოთ და, არ მჯერა. უბრალოდ, ისეთ ისტორიებს გვიამბობდა, ლოგინში ჩათბუნებულმა, სიბნელეში თვალებმილულულმა ბავშვებმა რომ არ უნდა მოისმინონ – პატარა, ალერსით განებივრებული გულებისთვის  ასანთის გამყიდველი გოგოს ისტორია ზედმეტად ნაღვლიანია…  კაცმა რომ თქვას, “კალის მედგარ ჯარისკაცს“ ზღაპარსაც ვერ დაარქმევ მაინცდამაინც. ვერც “პატარა იდას ყვავილებს“, ვერც “ქალთევზას“… მეტისმეტად ბევრი ტკივილია მათში, ოღონდ, ისეთ სინათლეში და სიფაქიზეში გახვეული, როგორც ვიოლინოზე შესრულებული მინორული მელოდია… “თოვლის დედოფალიც“ კი, პატარა გერდასა და კაის სიყვარულით, ერთგულებითა და თავგანწირვით გაჯერებული ამბავი – წაიკითხავთ და აუცილებლად იგრძნობთ, როგორ მოგიჭერთ გულზე ცივი მარწუხი…

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

%d bloggers like this: