Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Archive for ოქტომბერი, 2011

Discworld © josh kirby

ფანტასტიკა არასერიოზული ლიტერატურააო – ხშირად იმეორებს ერთი ჩემი ნაცნობი, რომელიც წიგნის მხოლოდ მაშინ კითხულობს, თუ ავტორი, სულ მცირე, ასი წლის მკვდარია და ოფიციალურ კლასიკოსად არის შერაცხული.

წარმომიდგენია მისი სახე, შემთხვევით ამ პოსტს თუ გადააწყდა – დღეს მოლი ბლუმის ბლოგზე “არასერიოზული” ჟანრის ყველაზე ნაკლებად აკადემიურ მიმართულებას –  იუმორისტულ ფანტასტიკას ვიხსენებთ.

Sci Fi-ის და ფენტეზის ჭეშმარიტ მოყვარულებს, დარწმუნებული ვარ, პირველ რიგში, რობერტ შეკლი, რობერტ ასპრინი და ძმები სტრუგაცკების საკულტო რომანი “ორშაბათი იწყება შაბათს” მოაგონდებათ. მათ შესახებ ოდესმე აუცილებლად დავწერ, ახლა კი ინგლისელ ფანტასტს – ტერი პრატჩეტს გაგაცნობთ.

სერ ტერენსი ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის ოფიცერია და “კომედიური ფენტეზის”  მეტრად ითვლება. სახელგანთქმული “დისკოს სამყაროს” ოცდათექვსმეტი წიგნიდან ჩემს ბიბლიოთეკაში მხოლოდ “ლიგამუსის” მიერ თარგმნილ-გამოცემული პირველი ორი რომანი  – “მაგიის ფერი” და “ფანტასტიური ნათება” მოიძებნება და დიდი იმედი მაქვს, დანარჩენებიც მალე შეემატებიან.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

Batumi

სანტიმენტალური არასოდეს ვყოფილვარ, არც პროფესია მაქვს ისეთი, გულჩვილობა უხდებოდეს, მაგრამ ამ ბოლო დროს ერთი უცნაური რამ შევნიშნე – საკმარისია სადმე ძველ ფილმს, სიმღერას ან წიგნს გადავაწყდე, სრულიად განსხვავებული, განსაკუთრებული შეგრძნება მიჩნდება  – თითქოს ბავშვობაში ვბრუნდებოდე…

და რა გასაკვირია, რომ გულგრილად ვერ ვიხსენებ იმ ქალაქს, სადაც დავიბადე და რომელიც ჩემთვის დედამიწის ზურგზე ყველაზე საყვარელი და  თბილი ადგილია. სადაც ტალღა სულ სხვანაირად ასკდება ნაპირს, სხვანაირი ნიჟარები ყრია და უამინდობისას სხვანაირი ღრუბელი წვება ცაზე… უკეთესი ან უარესი კი არა, უბრალოდ, სხვანაირი…

იქაურობა ყოველ ჩასვლაზე სულ უფრო გალამაზებული მხვდება. ძალიანაც მომწონს, განა არა…  თუმცა, მე მაინც ის ძველი და უპრეტენზიო ქალაქი მახსოვს და მიყვარს, ოცდაერთი წლის წინ, “ბათუმი-თბილისის” მატარებელის კუპეში, ფანჯარაზე ცხვირმიჭყლეტილმა რომ დავტოვე.

(more…)

Read Full Post »

ჩემი მკითხველების აბსოლუტური უმრავლესობა დახვეწილი ლიტერატურული გემოვნების პატრონი რომ ბრძანდება, ამაში ეჭვი არასოდეს შემპარვია. დღევანდელი ჯეოპარდის საშუალებით კი შევეცდები, გავარკვიო, რა დამოკიდებულება აქვთ ალკოჰოლთან ბიბლიოგურმანებს და რომელ სასმელებს უფრო უკეთ იცნობენ ისინი. მას ასე, გეთაყვა,

Good luck!

(more…)

Read Full Post »

Procession of the guilds in front of the Sultan in the Hippodrome, Ottoman miniature (1582)

ეს სურნელოვანი წიგნია…

არა, არ მოგესმათ, სწორედ რომ სურნელოვანი… ჩაის, ნარგილეს, ყავის არომატით გაჯერებული… ასე მგონია, ყველაზე კარგად მის მშვენიერებას თურქულ ყავახანაში შეიგრძნობს ადამიანი. იმ ყავახანაში, სადაც მე არასოდეს ვყოფილვარ, მაგრამ სულ მგონია, რომ იქაურობა უნატიფესი, ხელით ნაქსოვი ხალიჩებით არის მოფენილი, აქა–იქ ფარჩაში გამოხვეული პატარა ბალიშები მიმობნეულა და ჰაერი თრიაქის კვამლს დაუმძიმებია… შეიძლება, ჩემეულ ინტერპრეტაციაზე ვინმეს გაეღიმოს, მაგრამ დამეთანხმეთ – “მე წითელი მქვია“ რომ წაიკითხოთ, უკეთესი გარემოს პოვნა გაგიძნელდებათ.

(more…)

Read Full Post »

Jean Claude Carrière. Umberto Eco. N'espérez pas vous débarrasser des livres

“რიდერი თუ წიგნი?” – ალბათ, არ არსებობს სხვა დილემა, რომელიც თანამედროვე ბიბლიოფილებში ამდენ კამათს და აზრთა სხვადასხვაობას იწვევდეს. ზოგი რიდერს “ეშმაკისეულ გამოგონებას” უწოდებს და ამტკიცებს, რომ კაცობრიობა ტიპოგრაფიის სურნელით გაჟღენთილ ფურცლებს ვერაფრით შეელევა და ტრადიციული წიგნის ნებისმიერ ალტერნატივაზე საუბარიც კი სასაცილო ეჩვენება. ზოგი, პირიქით, დარწმუნებულია, რომ მძიმე და მოუქნელი ტომებით გაძეძგილი თაროები სულ მალე ერთხელ და სამუდამოდ ჩაბარდება წარსულს…

ორიოდე თვის წინ, მეგობრისთვის საჩუქარს ვეძებდი და შემთხვევით, ერთობ ორიგინალურად გაფორმებულ გამოცემას გადავაწყდი. ჯერ სათაურმა დამაინტერესა –  “არც იფიქროთ წიგნებისგან თავის დაღწევაო”, თან ყდაზეც უმბერტო ეკო ამოვიკითხე და მაშინვე ჩანთაში ვუკარი თავი. ცხვირი მიგრძნობდა, რომ ხელთ საინტერესო საკითხავი ჩამივარდა და არც შევმცდარვარ.

რაფინირებული მკითხველი სინიორ უმბერტოს, უმთავრესად, მხატვრული პროზით იცნობს – “ვარდის სახელის” და “ფუკოს ქანქარას” შესახებ ყველას სმენია. თუმცა, არსებობს არანაკლებ საინტერესო ავტორიც – ეკო-პუბლიცისტი. თვალსაჩინო მაგალითად, იტალიური “ესპრესოსთვის” დაწერილი სვეტების კრებულიც იკმარებს. “ჯოისის პოეტიკაზე” არაფერს ვიტყვი – მოლი ბლუმი ფსევდონიმად ტყუილად არ შემირჩევია…

(more…)

Read Full Post »

დღეს მოლი ბლუმის ბლოგი ნატიფი ხელოვნების მოყვარულებს მასპინძლობს და ჯეოპარდის მორიგი პაკეტის თემად ყველასთვის კარგად ცნობილი მიმდინარეობა – იმპრესიონიზმი მაქვს შერჩეული. სულით რევოლუციონერი ფრანგების კიდევ ერთმა ამბოხმა სამყაროს  ისეთი სილამაზე აჩუქა, დასანანი იქნებოდა, ჩვენს ბლოგზე თუნდაც მცირე ადგილი მათთვისაც არ დაგვეთმო. მაშ ასე,

Good luck!

(more…)

Read Full Post »

1519 წელს სახელგანთქმულმა კონკისტადორმა ერნან კორტესმა მექსიკის დედა­ქალაქი ტენოჩტიტლანი დაიპყრო და იმპერატორ მონტესუმას სასახლის საწყობებში კაკაოს გამხმარი მარცვლების უზარმაზარი მარაგი აღმოაჩინა.

არავინ იცის, ვინ გაანდო თავზეხელაღებულ დამპყრობელს ამ მარცვლებისაგან ჯადოსნური სასმელის დამზადების რეცეპტი… შესაძლოა, თავად აცტეკთა დატყვევებულმა იმპერატორმა, თავისუფლების მოპოვების იმედით… ისტორია ამის შესახებ არაფერს ამბობს, მაგრამ მე რატომღაც მგონია, რომ ღვთაებრივ სასმელს ერნან კორტესს მშვენიერი მექსიკელი თარჯიმანი მალინჩე უმზადებდა, რომელიც უცხოტომელი დამპყრობლის სიყვარულმა ისე დააბრმავა, რომ მისი მსტოვრობა იკისრა და სარეცელი გაიზიარა.

ალბათ, საღამოობით, მონტესუმას დიდებული სასახლის ვრცელ დარბაზებში მონებივრე კორტესს მალინჩე უამბობდა ლეგენდას მებაღე კვეცალკოატლზე, რომელიც ღმერთებმა  ულამაზესი ბაღების გაშენების უნარით დააჯილდოვეს… უამბობდა, როგორ გამოზარდა კვეცალკოატლმა პატარა, უშნო ხე და როგორ დაამზადა მისგან მწარე და არომატული სასმელი, რომელიც ადამიანს სევდას უქარვებდა და დაღლილობას ერთი ხელის მოსმით უფანტავდა…

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: