Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Archive for ივლისი, 2011

პირველი დოლარის შოვნა ჭირს, თორემ მილიარდი წყალივით მოედინება.
წარწერა უცნობი მილიარდერის საფლავის ქვაზე

ძველი ანეკდოტია ასეთი – კაცი ძაღლს ჭადრაკს ეთამაშება და 5-ით 2-ს უგებს. ბილ გეითსსაც შეუძლია იამაყოს – ის იხვზე უფრო მდიდარია. მთელი 10 მილიარდით.

რომელ იხვზე? აი იმაზე – ცოტათი ჯუჯღუნა და მაინც ძალიან მხიარულ სქრუჯ მაქდაქზე.

სქრუჯ მაქდაქს (Scrooge McDuck) გონიერება და სიფრთხილე ჭუკობიდან მოსდგამს. ის არასდროს ენდობოდა აქციებს, ობლიგაციებსა და სავალუტო კურსების თამაშს, ამიტომაც მთელს თავის თანხებს ოქროსა და ძვირფას ქვებში აბანდებდა. ეს ბრძნული გადაწყვეტილება აღმოჩნდა – ამერიკის იპოთეკური ბაზარი ჩამოიშალა, ნავთობზე ფასები დაეცა და დოლარის კურსმა ვარდნა დაიწყო, მაგრამ ძია სქრუჯის ქონება მხოლოდ გაბევრდა – ამჟამად ის 44.1 მილიარდ აშშ დოლარს შეადგენს, რაც სქრუჯ მაქდაქს “ფორბსის” ყველაზე მდიდარი გამოგონილი პერსონაჟების სიაში პირველ ადგილს უნარჩუნებს.

ელიბოსი არ იყოს, ძია სქრუჯზეც ამბობენ, რომ წუწურაქიაო… (შოტლანდიელების წუწურაქობა ანეკდოტების თემაა, მაგრამ, ეს, უეჭველი, ინგლისელთა მოგონილი ანეკდოტებია) ძია სქრუჯი კი, უბრალოდ, ფიქრობს, რომ დამხრჩვალთა გადარჩენა მხოლოდ დამხრჩვალთა საქმე იყო, ამიტომ მათ ბედზე გული დიდად არ ეთანაღრება.  დარწმუნებულია, რომ ხერხი სჯობია ღონესა (Work smarter, not harder), მაგრამ შრომასაც არასდროს თაკილობს – დრო იყო, ფეხსაცმლის მწმენდავობით ირჩენდა თავს და დღემდე ინახავს ათცენტიანს – მის პირველ გასამრჯელოს. მრავალ ენაზე ლაპარაკობს და, თუ საქმეს ადგია, არაჩვეულებრივი მოსაუბრეა. მან უკეთ იცის, თქვენ რა გჭირდებათ – აკი, ესკიმოსებიც დაარწმუნა მისგან მაცივრების პარტია შეეძინათ. მაგრამ სქრუჯი პატიოსანი ბიზნესმენია და მის სიტყვას ოქროს ფასი აქვს. დარწმუნებულია, რომ “წარმატება გაიძვერათა ხვედრი არაა”, ძალიან უყვარს შვილიშვილები და სურს, მთელი თავისი ქონება მათ დაუტოვოს. თავად სქრუჯის ასაკი არვინ იცის, მხოლოდ ისაა დანამდვილებით ცნობილი, რომ პირველად 1947 წელს გამოჩნდა კომიქსების წიგნში და “უოლთ დისნის” სტუდიის (The Walt Disney Company) მხატვარმა ქარლ ბარქსმა (Carl Barks) შექმნა.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

როგორც რუსთველი იტყოდა – „გასრულდა ესე ამბავი, ვითა სიზმარი ღამისა“ – დღეს მოლი ბლუმის ბლოგი პოტერიადის უკანასკნელ ტურს მასპინძლობს. ხანგრძლივ მარათონში გამარჯვებულს, დაფნის გვირგვინთან ერთად, სუპერპოტერომანის ტიტულიც ერგება. მაშ, ასე, გეთაყვა, დისტანციის ბოლო ეტაპი დაიწყო,

Good Luck!

(more…)

Read Full Post »

La Tempesta

კარგად მოგვეხსენება, რომ იტალია ფერწერის შედევრების სიმცირეს არ უჩივის, ხოლო ვენეცია – ერთ–ერთი ყველაზე სანუკვარი და სანატრელი ადგილია ხელოვნების მოყვარულთათვის. აქ დაბინავებული საგანძურით დასატკბობად, ალბათ, წყალზე გაშენებულ ქალაქში ნახევარი სიცოცხლის გატარებაც არ იქნება საკმარისი, თუმცა, აქაც არსებობს ტილოები, რომლებიც, ვენეციაში ერთი დღით სტუმრობის შემთხვევაშიც კი, აუცილებლად უნდა ნახოთ.  აკადემიის გალერეის ერთ–ერთი ყველაზე ცნობილი ექსპონატი – რენესანსის ეპოქის ფერმწერის, ჯორჯონეს ტილო „ჭექა–ქუხილი“, ჩემი მოკრძალებული აზრით, სწორედ ასეთი შედევრების რიცხვშია.

(more…)

Read Full Post »

133 წლის წინ ვარშავაში ბიჭი დაიბადა…

ერთი შეხედვით, არაფრით გამორჩეული ბიჭი…

სახელიც ჩვეულებრივი დაარქვეს – ერშ ჰენრიკ გოლდშმიტი…

არ ვიცი, როგორი ბავშვი იყო…

ალბათ, არც არავინ იცის – მეტისმეტად ბევრი დრო გავიდა მას შემდეგ…

არავის ახსოვს, როგორ ცელქობდა, როგორ ეურჩებოდა მშობლებს, როგორ იპარავდა საკუჭნაოდან სასუსნავებს, როგორ ჩხუბობდა ეზოში თანატოლებთან, როგორ აცდენდა გაკვეთილებს ან როგორ აწიწკნიდა გოგონებს თმას…

არადა, დარწმუნებული ვარ, ეს ყველაფერი დროდადრო ხდებოდა – ის ხომ ჩვეულებრივი ბიჭი იყო…

ალბათ, სკოლაში ცუდ ნიშნებსაც უწერდნენ, კუთხეშიც აყენებდნენ და ყურსაც უწევდნენ ხანდახან…

მაშინ ხომ არავინ იცოდა, რომ წლების შემდეგ იანუშ კორჩაკის ფსევდონიმით ქვეყანას ბავშვთა გულების უდიდესი მესაიდუმლე მოევლინებოდა…

(more…)

Read Full Post »

პოტერიადა მოლი ბლუმის ბლოგზე ნელ–ნელა დასასრულს უახლოვდება – დღევანდელი პაკეტი უკვე საგის მეექვსე წიგნის – “ჰარი პოტერი და ნახევარპრინცის” მიხედვით არის მომზადებული. იმედია, მარათონი ხანგრძლივი, გაჭიანურებული და მოსაწყენი არავის მოგჩვენებიათ. მაშ ასე, პოტერომანებო, ფინიში უკვე ახლოსააა,

Good Luck!

(more…)

Read Full Post »

უკვე 20 წუთია ლюკი ფანჯარასთან დგას, პერანგის ღილს აწვალებს და ცარიელ ქუჩას გასცქერის. юკიმ დაურეკა ნახევარი საათის წინ, ფლюკი ჩამოიყვანეს, დედა აქვს ნატირები, ხომ არ გვენახაო. ალბათ მალე მოვა юკი. ლюკიმ კარგად იცის რა ეცმევა юკის: ჯინსის, უსასრულოდ მოკლე ქვედაბოლო; ვიწრო, იდაყვებსა და მკერდზე გადაქექილი ყავისფერი ტყავის ქურთუკი; შოკოლადისფერი მაღალი წინდები და ლურჯი კედები.

юკი

აქვს მუქი ყავისფერი თმა,  შავი თვალები,  172 სანტიმეტრია,  იწონის 52 კილოგრამს.

შემოდგომის ბოლოს 26 წლის ხდება юკი. რვა წელია თავს და ოჯახსაც ბოზობით არჩენს და არასდროს წუწუნებს არც ის და არც მისი ოჯახი. ერთადერთი რაზეც წუხს, მისი ტყავის ქურთუკივით გადაქექილი სასირცხო ბაგეებია, რომლებიც ხანდახან ტკივილისაგან ისე უფეთქავს, რომ წვის დასაამებლად ცივი შხაპის მეტი არაფერი შველის. მალამო და საცვლები ჩანთით დააქვს. ჩანთით დააქვს მარლბორო, სანთებელა (რომელიც თითქმის არასდროს ინთება), მუქი პომადა (ყოველი შემთხვევისათვის), ყვითელი საფულე, ხელსახოცში გახვეული ორცხობილა, რომელსაც ყოველთვის დაჰკრავს იმ სუნამოს გემო, რომელი სუნამოც ჩანთაში უგდია და კიდევ ბევრი პრეზერვატივი (ხანდახან მომაკვდავებსაც უდგებათ)…

მოკლედ, юკი იმითი გამოირჩევა იმ ქალაქის სხვა ბოზებისაგან, რომ ყველას არ აძლევს, მომაკვდავებს ემსახურება. ხუთი წლის წინ, ლюკის ბაბუის ”უკანასკნელი ამოსუნთქვაც” юკი იყო. ”მიყვარხარო”, ისე ხაოდა მოხუცი კაცი, ისე ებღაუჭებოდა დამჭკნარი ხელებით მოქნილ თეძოებზე юკის, რომ კარგა ხანი სილურჯეები ვერ მოიცილა. საძინებელი კარის ჭუჭრუტანიდან უყურებდა ბაბუისა და საუკეთესო მეგობრის ძიძგილაობას ლюკი და ვერაფრით წარმოედგინა, ისეთ რა ძალას ფლობდა ეს გაჩხინკული გოგო, რომ მომაკვდავებს საიქიოში წასვლის სიმძიმეს საჯდომის ერთი მოქნევით უმსუბუქებდა. ლюკის ჩამომდნარი ბებია კი იდგა მისაღებ ოთახში, უჩვეულოდ წამოწითლებული, აღგზნებული თვალებით, მარილებისაგან დაგრეხილ თითებს იმტვრევდა და მომაკვდავი ქმრის ყოველი ”მიყვარხარ” გულში დანასავით ესობოდა. ქმრის დაკრძალვიდან ერთ კვირაში ლюკის ბებია საკუთარ საწოლში, საცვალჩახდილი და გულგახეთქილი იპოვეს. ექიმებმა დაასკვნეს, რომ მისმა ავადმყოფმა გულმა ქმრის სიკვდილს ვერ გაუძლო, თუმცა, საცვალი რატომ ჩაეხადა, ამის ამოცნობა ვეღარ შეძლეს. юკი ლюკის და ფლюკის ბავშვობის მეგობარია.

(more…)

Read Full Post »

როგორ უნდა მოიქცე, თუ კვირაში ექვსი დღე სამსახურის საქმეების გამო მუდმივად მოგზაურობა გიწევს, შინ კი ამ დროს პატარა გოგონა გელოდება, რომელსაც შენს მიერ ნაამბობი ზღაპრის გარეშე დაძინება არ შეუძლია?

როგორ და… ზღაპარი ტელეფონით უნდა მოუყვე.

მერე რა, თუ კბენია ტარიფების გამო იძულებული ხარ, სათქმელი შეამოკლო… მერე რა, რომ ყოველ საღამოს ახალი ზღაპრის გამოგონება გიხდება, რადგან ძველები უკვე სამ-სამჯერ უამბო დედამ… სამაგიეროდ, ტელეფონისტი ქალები სხვა კლიენტებს ყურადღებას აღარ აქცევენ და სულგანაბულნი გიგდებენ ყურს, პატარა გოგონა კი გაღიმებული და ბედნიერი იძინებს. ეს კი ამქვეყნად ყველაფერზე მნიშვნელოვანია.

ვარეზეს მკვიდრი სინიორ ბიანკი წამლებით მოვაჭრე ფირმაში მსახურობს და მთელი იტალია კუნჭულ-კუნჭულ აქვს შემოვლილი. თუმცა, რაც არ უნდა დაღლილი იყოს, მაინც დაუღალავად თხზავს ახალ-ახალ, ზოგჯერ გასართობ, ზოგჯერ გულისამაჩუყებელ, ზოგჯერ კი ჭკუის სასწავლებელ ისტორიებს.

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: