Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Archive for აპრილი 3rd, 2011

“ძვირფასო ბებრუცუნებო!
მე ისევ ვგრძნობ დეზების ქვეშ როსინანტის ფერდებს და, აბჯარასხმული, კვლავ გზაზე ვარ დამდგარი.
რამდენიმე წლის წინ სხვა წერილი გამოგიგზავნეთ, სადაც ვწუხდი, რომ უკეთესი ჯარისკაცი და ექიმი არ ვარ. ეს უკანასკნელი უკვე აღარ მაღელვებს, პირველს რაც შეეხება – არც თუ ურიგო ჯარისკაცი დადგა ჩემგან.

… ბევრს თავგადასავლების მაძიებელს მიწოდებს და ეს ასეა; ოღონდ მე  მე იმ ყაიდის მაძიებელი ვარ, სიმართლის დასამტკიცებლად თავს საფრთხეში რომ იგდებს ხოლმე.
…ყოველთვის ძალიან მიყვარდით, მაგრამ გამოხატვა არ მეხერხებოდა. მეტისმეტად სწორხაზოვანი ვარ და ვფიქრობ, ჩემი ხშირად არ ესმოდათ. კაცმა რომ თქვას, ეს არც ისე იოლია… მაგრამ ახლა უნდა დამიჯეროთ – ასეთი შემართება ხეიბარს დააყენებს ფეხზე. ჩემსას მაინც მივაღწევ!

ხანდახან მოიგონეთ ხოლმე მეოცე საუკუნის კონდოტიერი.
გეხუტებათ თქვენი ცდომილი და გამოუსწორებელი ძე.”

ეს წერილი მშობლებს  პროფესიით ექიმმა,  მოწოდებით ჯარისკაცმა და სულით მეამბოხემ – ერნესტო ჩე გევარამ  გამოუგზავნა, როდესაც კონტინენტალურ გერილიაში მონაწილეობის მისაღებად ემზადებოდა. ეს იყო დასასრულის დასაწყისი – ბოლივიაში შეუპოვარ რევოლუციონერს სიკვდილი ელოდა ფელიქს როდრიგესის სახით.

მანამდე კი იყო არგენტინაში გატარებული ბავშვობა, ჩინჩილა – პირველი სიყვარული, სამოქალაქო ომი ესპანეთში, გვატემალა, კუბა, კონგო, ბოლივია და ბოლოს –  სანტა-კლარას მავზოლეუმი – დიდი გზის დასასრული.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

%d bloggers like this: