Feeds:
ჩანაწერები
Comments

20160515_175338

პოსტი დაწერილია თბილისის წიგნის საერთაშორისო ფესტივალის მიერ გამოცხადებული ბლოგერების კონკურსისთვის

დანიელ დეფოს უთქვამს – სიღატაკეზე მწარე მხოლოდ მეგობრების გარეშე დარჩენააო. ჰოდა, სადაც ეს, ათასგვარ ჭირვარამში გამობრძმედილი, ქარტეხილგამოვლილი კაცი ასე ფიქრობდა, რა დღეში ჩავარდებოდა ჩვეულებრივი მოზარდი გოგო, ახალ სკოლაში გასვლისთანავე ჭორებისა და უღირსი ხრიკების მსხვერპლი რომ აღმოჩნდა?

ჯეი აშერის “ცამეტი მიზეზი“ მტკივნეული წიგნია. აი, კითხულობ და გტკივა… გული ხან გეკუმშება, ხან კი ისე გაწვება ყელში, გეშინია, არ გასკდეს. მოზარდებისთვის წერსო, მაგრამ აქ ვერსად ნახავთ თინეიჯერებისთვის ჩვეულ უწყინარ ოინებს, უზრუნველ სიცილ-კისკისს, ლაღ და უზრუნველ ბავშვობაზეც არავინ გიამბობთ… ეს ჰანა ბეიკერის გზავნილია საიქიოდან, რომელსაც, მისი სიკვდილის შემდეგ, სუნთქვაშეკრული და თავზარდაცემული ადამიანები უსმენენ, ის ცამეტი ადამიანი, ვისაც ჰანას თავზე ზვავივით დატეხილ უბედურებასთან რაიმე კავშირი აქვს. სხვა გზაც რომ არ დარჩენიათ? არ მოუსმენენ, არ გადაუგზავნიან მომდევნო არამზადას და მათი საქმენი საგმირონის შესახებ მთელი ქალაქი შეიტყობს – ჰანამ უკვე იზრუნა ამაზე.

Continue Reading »

time-out-banner

ყოველ ზაფხულს, სიცხე რომ დააჭერს და სრულიად ქართულ ფეისბუქს საკურორტო განწყობა ეძალება, ბლოგერულ შვებულებას ვიღებ – ივნისში, ივლისში და აგვისტოში პოსტების წერა-კითხვაზე ბევრად სასიამოვნო საქმეებიც არსებობს.

წელსაც, სადღაც მაისის ბოლოს უნდა დამეწყო წუწუნი  – მეც დავიღალე, თქვენც დაგღალეთ, ნახეთ, გარეთ რა ამინდია, თან ფეხბურთია მალე, ევრო იწყება, დასვენების დროა-მეთქი… წესით. წესი კი იმის წესია, ერთხელ მაინც უნდა დაირღვეს.

ჰოდა, ჩემო კარგებო, ამჯერად შვებულებას შუა იანვრიდან ვიწყებ.

აკადემიური შვებულება გამოდის. ოდნავ ხანგრძლივი. სექტემბრამდე.

არ გეგონოთ, ერთ მშვენიერ დილას გავიღვიძე და უცბად ვიფიქრე – მოდი, ნახევარი წლით შვებულებაში გავალ-მეთქი. დიდი ხანია, ამაზე ვფიქრობ და მიზეზებსაც მოგახსენებთ.

Continue Reading »

vote for zaza pachulia image

NBA-ს წლევანდელი “ოლ სტარის”, ზაზა ფაჩულიას და ჰეშთეგის ამბავი ყველას გეცოდინებათ.

უკმაყოფილო სტატუსებსაც შეხვდებოდით, რა ამბავიაო, სპორტული პრინციპის დარღვევააო, NBA თუ იცით, საერთოდ, რა არის და კალათბურთის ბურთი თუ გინახავთ ახლოდან, რა ფერიაო.

არ მიკვირს. პირველად კი არ ხდება. წიგნის ფესტივალია და წიგნების სურათებს რატომ დებენ, თავს იწონებენ, თორემ კითხვით მაინც არ კითხულობენო, ფეხბურთში მსოფლიო ჩემპიონატის დროს ფეხბურთზე რატომ ლაპარაკობენო, გალაკტიონის დაბადების დღეზე გალაკტიონის ლექსებს რატომ აზიარებენო, Ice Bucket Challenge-ზე – რაის ქველმოქმედება, წუწაობა უნდოდათ და მიზეზი გამონახესო… ჩვეულებრივი ყოველდღიურობაა. Welcome to the social network.

Continue Reading »

დღეისთვის სულ სხვა პოსტი უნდა დამეწერა.

საახალწლო აურზაურის, ნეტარი უსაქმურობისა და გემრიელი ძილის შემდეგ 2015 წლის ბიბლიოამბების ერთიანი მიმოხილვა მქონდა ჩაფიქრებული.

შარშანდელ ამბებს მოვყვებოდი ახალ და დახურულ წიგნის მაღაზიებზე, ახალ გამოცემებზე, შეწყვეტილ სერიებზე,  რედაქტორებზე, ილუსტრატორებზე და იმ გამომცემლობაზეც, შარშან თებერვალში რომ გაჩნდა ჩემს ქალაქში.

ვილაპარაკებდი ათ თვეში გამოცემულ ორმოცდახუთ დელფინიან წიგნზე, მართლაც ფანტასტიკურ “ფანტასტიკურ ბიბლიოთეკაზე”,  ბრედბერის, ჰაინლაინის, სტრუგაცკების, დიკის, კლარკის, ლე გუინის, საპკოვსკის, ლავკრაფტის, გლუხოვსკის ცინცხალ თარგმანებზე, ბილი მილიგანზე და ტისტუზე, სრულად გადმოქართულებულ “ელჯერნონზე”, “მარსელზე”, ნატოს “აიას გზაზე”, “ალდენორზე”, “მხევლის წიგნზე” და კიდევ ერთხელ გავიმეორებდი ათასი მკითხველის ათასჯერ ნათქვამს – “წიგნები ბათუმში” ძალიან მაგარ რაღაცებს ბეჭდავს.

ბიბლიომიმოხილვას აუცილებლად დავწერ, ოღონდ დღეს არა. დღეს ანალიტიკისთვის არ გვცხელა.

Continue Reading »

gluhwein mulled wine

მობრძანდით, გეთაყვა. მობრძანდით, იმედია, კარზე დიდხანს არ მოგიხდათ კაკუნი – ბუხარში ცეცხლს ვანთებდი და, მგონი, ცოტა გალოდინეთ. ეს უზარმაზარი ტორტი, გული მიგრძნობს, ჩემია, ან რა დედუქცია ამას უნდა, როცა ვხედავ, რომ სამყურას ფოთოლიც მიუხატავთ და მოლი ბლუმიც მიუწერიათ კოხტად. მადლობა, ჩემო კარგებო. ვიცოდი, რომ არ დაგავიწყდებოდით, მაგრამ გული მაინც ამიჩუყდა. არა, რა, მიყვარს დაბადების დღე, მითუმეტეს, თქვენისთანა სტუმრებთან ერთად. მართალია, საახალწლო სუფრა, საცივი, გოჭის კნაწუნა ყურები და გოზინაყი უკვე ყველას მოყირჭებული გვაქვს, მაგრამ ბლოგის ხუთი წლის იუბილე აუცილებლად უნდა აღვნიშნოთ.

ცოტა არ იყოს, შეციებულები მეჩვენებით, თუმცა, რა გასაკვირია – ასეთი ყინვა თბილისში, კარგა ხანია, არ ყოფილა და გადავეჩვიეთ კიდეც. ოღონდ, ხომ იცით, ამაზე დილიდანვე ვიზრუნებდი – რა ხანია, ბუხარი გიზგიზებს და მთელ სახლში შეშის სურნელი ტრიალებს, ასე რომ, აქეთ მობრძანდით. ფუმფულა ბალიშები და უჯრულა პლედებიც მზადაა – ყველას გვეყოფა. სარწეველა სავარძელი მხოლოდ ერთია და მოგეხსენებათ, არავის ვუთმობ ხოლმე, მითუმეტეს, როცა რაიმე ამბის მოყოლას ვაპირებ. მოლისთან სტუმრობა რომ კულინარიული ისტორიის გარეშე არ ჩაივლის, ეგეც მოგეხსენებათ.

ჰოდა, ჩემო კარგებო, მოთავსდით, ისე იგრძენით თავი, როგორც საკუთარ სახლში და სტუმრად რომ ხართ, საერთოდ დაივიწყეთ – სუფრის გაწყობაში დახმარება მჭირდება :) თეო სალათებს გამოიტანს, მერი – ტკბილეულს, მე კი მთავარ გემრიელობას შემოვაბრძანებ საზეიმოდ – საშობაო განწყობას, ჩემს ირმებიან სვიტერთან ერთად, ცხელი გლინტვეინი შეგვიქმნის. როცა გარეთ რვა გრადუსი ყინვაა, ამაზე უკეთესი სასმელი ძნელად წარმომიდგენია.

Continue Reading »

ახალი წელი, ხომ იცით, როგორი ამბავია, წელიწადი მთავრდება, მთელი სამასსამოცდახუთი დღე. ზიხარ, ელოდები, ემზადები, რაღაცებს იხსენებ. კარგსაც და ცუდსაც. კარგი ყველაზე უიღბლო წელშიც გამოერევა, გამორიცხულია, არ გამოერიოს. ის კარგი გახსენდება, გეღიმება და იმედი გაქვს, რომ ცუდს ძველი წელი წაიღებს.

კიდევ ახალ წლებს იხსენებ. აიმ ჯადოსნურ ღამეებს. ვისაც რამდენი ჰქონია. ზოგს მეტი, ზოგს ნაკლები. ასაკს გააჩნია. მე ოცდაათზე მეტი დამიგროვდა. რაღაცები კარგად მახსოვს. რაღაცები – არც ისე.

პატარაობაში ახალი წელი ჩემთვის  ზამთრის არდადეგები იყო, “ცისკარა” დილის თერთმეტ საათზე და ნაძვის ხის ზეიმები. მოსაწვევები მოჰქონდა დედ-მამას და იმ ზეიმებზე დავიარებოდი დიდი მონდომებით. ახალი წლის ღამე – ნაკლებად. მთლად ცხრაზე არ გვაძინებდნენ, მაგრამ არც ღამისთევა გამოდიოდა. ვუყურებდით რაღაცებს, რაც ტელევიზორში საბავშვოდ მიიჩნეოდა, დავიძინებდით, ვიღვიძებდით პირველ იანვარს, ტკბილეული, საჩუქრები, სტუმრები, ზეიმები, მულტფილმები და ასე გრძელდებოდა თოთხმეტამდე.

ახალი წლის ღამეები მერე და მერე უფრო მახსოვს. დიდობაში.

Continue Reading »

new year book fest 2015 my books

წიგნის ფესტივალზე, სულაც შუა კვირა რომ უწევდეს, ვცდილობ, ერთი დღეც არ გამოვტოვო. იმიტომ არა, რამეს ვერ მოვასწრებ-მეთქი. რას ვერ მოვასწრებ. უბრალოდ, ზეიმია და მენანება. ეგეც არ იყოს, მთელი გემო და ეშხი სტელაჟებს შორის აუჩქარებლად ბოდიალშია. არსად რომ გეჩქარება, სიახლეებს დინჯად ათვალიერებ, ხელში შეატრიალ-შემოატრიალებ, გადაფურცლავ, ორიოდე აბზაცს თვალს გადაავლებ და მხოლოდ ამის მერე ჩაუძახებ ჩანთაში.

წლევანდელი საახალწლო ფესტივალის სამივე დღე წინასწარ მქონდა დაგეგმილი. ვინ გაცალა… სამ დღეს ვინ ჩივის, იმას ვფიქრობდი, ვინმე მადლიანი შემეხიდოს და გამეგზავნოს, მთლად უწიგნოდ არ დავრჩე-მეთქი. მოკლედ, ასე იყო თუ ისე, ეროვნული ბიბლიოთეკის მესამე კორპუსში შერბენა მაინც მოვახერხე, რაღაცებიც წამოვიყოლე და შთაბეჭდილებებსაც გაგიზიარებთ.

სტუდენტობა საჯაროს პირველ კორპუსში მაქვს გატარებული, იქაურობა ტკბილად მახსოვს და აუგი როგორ დამცდება, მაგრამ ალალად გეტყვით, საახალწლო აურზაურს და რიარიას მეტი სივრცე, მუსიკა, ნაძვის ხე და მხიარული ფერები მოუხდებოდა.

Continue Reading »

გამოწერა

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,012 other followers

%d bloggers like this: