Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

ბავშვობაში სკოლა არ მიყვარდა-მეთქი, ვერ ვიტყვი, ცოდვას ვერ დავიდებ, მაგრამ არდადეგები მაინც ტკბილად მახსენდება.

საახალწლოც, საგაზაფხულოც, ოთხდღიანიც, ორკვირიანიც, ასეთიც, ისეთიც… და ყველაზე მაგარი – სამთვიანი საზაფხულო არდადეგები. ბევრი მზე, ბევრი ზღვა, ბულვარში ბოდიალი, ბევრი წიგნი, კინო და ტელევიზორი, უგემრიელესი ნაყინი, ტარხუნის ლიმონათი და რძის კოქტეილი. რაც მთავარია, სრული თავისუფლება და არაფრისკეთება. აბსოლუტური ბედნიერების ხანა.

ალალად გეტყვით, ბლოგერული შვებულებაც არანაკლებ სასიამოვნო ყოფილა.

Continue Reading »

Advertisements

მაისის წიგნის ფესტივალზე, როგორც წესი, ასე ხდება: ოთხი საფესტივალო დღიდან ორს სამსახურში ვატარებ და ბიბლიორიარიას შორიდან ვუყურებ. წიგნებისთვის შაბათ-კვირა მაქვს გადანახული.

ამჯერად რაღაცები შევცვალე. მივდექი, მოვდექი, ხალხი შევაწუხე, ორდღიანი შვებულება გავახერხე და “ექსპო ჯორჯიას” პავილიონებში სრული ოთხი დღით დავბანაკდი.

წლევანდელ ფესტივალს, გასაგები მიზეზების გამო, მკითხველი და მნახველი რომ დაკლებოდა, ალბათ, არც არავის გაუკვირდებოდა, მაგრამ არა, სამუშაო დღის კვალობაზე ხუთშაბათსაც ხალხმრავლობა იყო, პარასკევსაც, არც შაბათის წვიმას შეუშინებია დიდად ხალხი და დღეს ისე გადაჭედილი დამხვდა მეექვსე პავილიონიც და მეთერთმეტეც, გზა ძლივს გავიკვლიე. მოკლედ, გუშინდელ წვიმას ვინც მოერიდა, ყველამ დღეს იხელთა დრო.

საგანგებოდ მომარჯვებული, წუთებში გაწერილი განრიგი და გეგმა ნამდვილად არ მქონია. ფესტივალს სტუმრებიც მრავლად ჰყავდა და პრეზენტაციებიც ერთმანეთს ენაცვლებოდა, მაგრამ მიყოლებით ყველას და ყველაფრის მოსმენა აზრადაც არ მომსვლია. ასეთი კამიკაძე და თავდადებულიც ვერ ვარ. და, საერთოდ, კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი, რომ ამქვეყნად ყველაზე დიდი ფუფუნება და ბედნიერება ბევრი თავისუფალი დროა. როცა გინდა, მიდიხარ, რასაც გინდა, უსმენ, სადაც გინდა, დაბოდიალობ, არსად ყოფნა არ გევალება, არავის არ აწუხებ, არავინ არ გაწუხებს.

Continue Reading »

ამბობენ, დრო მიფრინავსო და ძნელია, არ დაეთანხმო, რაც ხედავ, რომ ბლოგის მორიგი სეზონი თვალსა და ხელს შუა დასასრულს უახლოვდება. ცოტაც და ერთმანეთს შემოდგომამდე დავემშვიდობებით, ჰოდა, მასპინძელი რისი მასპინძელია, გამოსათხოვარ თავისდაკვრამდე ვერანდაზე ერთი ჟრიამული არ მოაწყოს.

სიმართლე გითხრათ, ზაფხულივით ცხელი მაისის შემხედვარე, რამე ჩაციებული კერძის მომზადებაზე ვფიქრობდი, მაგრამ დილანდელმა წვიმამ და სიცივემ გეგმები თავდაყირა დამიყენა. სახელდახელოდ მომიწია პროდუქტებზე სირბილმაც და ამიტომაა, გამზადებული კერძის ნაცვლად დაკაპიწებული მკლავებით რომ გეგებებით, თანაც ტრადიციისამებრ ვერანდაზე კი არა, სამზარეულოში გეპატიჟებით.

ახლა, ფუმფულა პლედებს, ბალიშებსა და მოხერხებულ სავარძლებს აქ ვერ შემოგთავაზებთ, სამაგიეროდ, კოხტა დივანი და ხის საზურგიანი სკამები თქვენ განკარგულებაშია. როგორც გესიამოვნებათ, ისე მოკალათდით, მე კი ქურასთან ტრიალს გავაგრძელებ, თან სანამ გაგიმასპინძლდებოდეთ, ამ თითებჩასაკვნეტი კერძის ისტორიას გიამბობთ ორიოდე სიტყვით.

Continue Reading »

წლევანდელი წიგნის ფესტივალი საიუბილეო, რიგით მეოცეა და, როგორც საიუბილეო ღონისძიებას შეეფერება, სიახლეებითაა დახუნძლული.

დავიწყოთ იმით, რომ, ასე ვთქვათ, “გვიანი ფესტივალია”. არა, აქამდეც მაისში ტარდებოდა, თვე არ შეცვლილა, უბრალოდ, 26 მაისს ემთხვეოდა. წელს ერთი კვირით გადაწიეს.

ბიბლიოივენთს პირველად ჰყავს ფოკუს ქვეყანა – გერმანია. წესით, ეს ბევრ გერმანულ თარგმანს, თემატურ პრეზენტაციას, მასტერკლასსა და ლექციას უნდა ნიშნავდეს. ფრანკფურტის წიგნის ბაზრობა გვესტუმრება საკუთარი სტენდით. გოეთესა და შილერის ენის ბევრი არაფერი გამეგება, მაგრამ ალბომების, გრაფიკულ პროზის და “პატარა პრინცებისთვის” თავანკარა გერმანული არც მჭირდება.

წიგნის ფესტივალს “ექსპო ჯორჯიას” ორი პავილიონი უმასპინძლებს – მეექვსე და მეთერთმეტე. თან, მეექვსეში მხოლოდ საბავშვო ლიტერატურას გამოფენენ. მშვენიერი შანსი გვაქვს, დაახლოებით მაინც გავიგოთ. რა გველოდება, თუ წიგნის გამომცემელთა და გამავრცელებელთა ასოციაცია გარისკავს და ნოემბრის წიგნის დღეების უფერულ ასლად ქცეულ დეკემბრის საახალწლო ბაზრობას საბავშვო წიგნის ფესტივალით ჩაანაცვლებს.

სამაგიეროდ, უცვლელია გულდათუთქული შეკითხვა – “შესვლა ისევ ფასიანი იქნება?” (როცა მაისის წიგნის ფესტივალი ფასიანი არც არასოდეს ყოფილა) და ტკივილიანი ამოძახილი ფესტივალის ფეისბუქის გვერდზე “კატალოგებს როდის დადებთ?” (როცა კატალოგები გამომცემლობების ექსკლუზივია და ასოციაციას მხოლოდ გაზიარება შეუძლია).

Continue Reading »

თუ ჩემსავით ძალიან გიყვართ ვილა “ყიყლიყოს” ბინადარი ჭორფლიანი და გრძელწინდიანი გოგონა, თუ დღესაც გახსოვთ მასთან პირველი შეხვედრით გამოწვეული გულისფანცქალი, თუ ჯერ იმდენად არ გაზრდილხართ, რომ წვიმაში ყვავილების მორწყვის შეგრცხვეთ, მაშინ ეს ქვიზი სწორედ თქვენთვისაა.

Continue Reading »

ბავშვობაში ლოგოს მნიშვნელობა და დანიშნულება მესმოდა და ყველა გამომცემლობას ვცნობდი-მეთქი, ვერ დავიჩემებ. ერთი ის ვიცოდი. ყდას “ნაკადული” თუ ეწერა და წიქარაზე ამხედრებული ბიჭი ეხატა, საჩემო იყო და ხელიდან არ უნდა გამეშვა.

“ნაკადულის” სხვა ლოგოც რომ არსებობდა, მერე აღმოვაჩინე, უკვე მოწიფულობის ჟამს.

თანამედროვე “ნაკადულზე” ვერაფერს გეტყვით. საუკუნეა, არაფერი მიყიდია. გამომცემლობის ფეისბუქის გვერდზეც, წელიწადზე მეტია, სიჩუმეა. ამბობენ, დღესაც არსებობს და რაღაცებს ბეჭდავს კიდეცო. იატაკქვეშ და პარტიზანული მეთოდებით თუ მუშაობენ, არ ვიცი, მე არსად გადავყრივარ. მოკლედ, ახალი იქეთ იყოს და ძველს ორი ლოგო ჰქონდა – შვლის ნუკრი და წიქარა.

Continue Reading »

დღეს ოთხშაბათია, ბლოგის დღე. წესით და კანონით, ახალ ძველ წიგნებზე უნდა ვყვებოდე, კარსმომდგარ წიგნის ფესტივალზე, რომელიმე ქალაქზე ან სასუსნავზე, მაგრამ ტრადიციული თემები ცოტა ხნით გვერდზე გადავდოთ და სხვა რაღაცებზე ვილაპარაკოთ.

უტაქტობაზე და უზრდელობაზე უნდა გეწუწუნოთ.

ჩემს ქინდლს შალითა გაუცვდა. გაცვდებოდა, აბა, რას იზამდა, აღარც მახსოვს, როდის ვიყიდე. ქინდლიც სულ თან მაქვს. უკიდეგანო “ამაზონს” ჩამოყოლა, ახალი ქავერის შერჩევა და გამოწერა ერთი საათის საქმეა, მაგრამ არ მეჩქარება. ნაომარ-ნაფრონტალი შალითა შეუხედავი კია, მაგრამ რიდერს გადასარევად იცავს. მეტი არც არაფერი მჭირდება. მიჩვეულიც ვარ, სხვანაირად, შინაურულად მხვდება ხელში.

ავძვერი გუშინ დილით ჩემს სამარშრუტოში, მოვკალათდი ფანჯარასთან, შეივსო, დაიძრა, ამოვაძვრინე ჩანთიდან ქინდლი და ის იყო, გადაშლას ვაპირებდი, გვერდით მჯდომმა, ხანშიშესულმა სანდომიანმა ქალბატონმა მკითხა, რა წიგნია, ასეთი ძველი და გაცრეცილიო.

Continue Reading »

%d bloggers like this: