Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘მოლი ბლუმი’

pet society - black

დარწმუნებული ვარ, სათაური შეგაშინებთ – მოლი გადარეულა და ბლოგი კრიმინალურ ქრონიკად გადაუკეთებიაო. არადა, არც რომელიმე ხმაურიან დანაშაულზე ვაპირებ წერას, არც მორიგ სკანდალურ გარჩევაზე, არც პოლიტიკასა და არც ქართულენოვან “ფეისბუქში” ლამის ნორმად ქცეულ ბაკქანალიაზე – თემა ბევრად მარტივია, ერთი შეხედვით უმნიშვნელოც კი, თუმცა ჩემთვის ძალიან  მტკივნეული…

Pet Society, ალბათ, გეცოდინებათ; აი, ის, სახალისო და ერთ დროს უზომოდ პოპულარული აპლიკაცია, თავის დროზე, “ფეისბუქის” ლამის ყველა მეორე მომხმარებელი რომ იყო ჩართული.

ჰოდა, ერთ თვეში ამ Pet Society-ს ხურავენ. აი, ასე, მარტივად. გაიღვიძებ დილით და აღარ დაგხვდება.

(more…)

Read Full Post »

being ill

მესამე კვირაა, ავად ვარ.

არა, სერიოზული არაფერია, ტრავმატოლოგების და ქირურგების დახმარება არ დამჭირვებია. უბრალოდ, ამინდებია გაუგებარი, მე კი ჟოლოს ნაყინი, ჩემი ბიბლიოთეკის გარდა, ყველაფერს მირჩევნია… ჰოდა, გავცივდი.

გავცივდი და ვერაფრით მოვახერხე გამოკეთება.

ანდა, როგორ მოვახერხებდი, როდესაც ამის ერთადერთი წამალი არსებობს – კაბინეტის კარი უნდა გამოიკეტო – ერთი კვირა ნუ შემაწუხებთო, ლოგინში ჩაწვე გემრიელად, პომპონიანი ქუდი ჩამოიფხატო, გვერდით “ქინდლი” ან რომელიმე ახალი წიგნი მოიდო, ტელევიზორი ჩართო, ბევრი იკითხო, ბევრ მულტფილმს უყურო, უამრავი ცხელი ჩაი დალიო საყვარელი, კროსვორდისნახატიანი ჭიქით და ბევრი იძინო…

მე კი, ჩაწოლას ვინ ჩივის, ისევ სამსახურში დავლასლასებ და გამოძინებას შაბათ-კვირასაც კი ვერ ვახერხებ.

(more…)

Read Full Post »

I am sorry

ამას წინათ ნეტში ერთ სურათს გადავაწყდი – “სევდიანი ზღარბი“ ჰქვია.

ჩამავალი მზისფერ ჰორიზონტზე პატარა და ჩამრგვალებული ზღარბი ზის, უცნაურ, მოცისფრო ბალახზე ეკლებით დახუნძლული ვაშლი გაუგორებია და დაფიქრებული სახით დასცქერის.

ისეთი სერიოზული გამომეტყველება აქვს, ნიუტონს არ ექნებოდა იმ განთქმული ვაშლის დანახვისას, კაცობრიობას მსოფლიო მიზიდულობის კანონი რომ აჩუქა.

თვალებში კი უნაპირო სევდა და ნაღველი აქვს ჩაგუბებული, ისეთი, ისეთი, რომ ინკვიზიტორი უნდა იყო, გული არ შეგეკუმშოს.

ვიცი, უკვე ფიქრობთ, ამას რატომ გვიყვებაო.

იმიტომ, რომ ახლა შემთხვევით სარკეში ჩავიხედე და… იმ ზღარბს ვგავარ.

არასოდეს გიფიქრიათ საკუთარ თავზე – რა საზიზღარი ვარო?

(more…)

Read Full Post »

professione - blogger

ჩემმა ძველმა მეგობარმა მითხრა ამას წინათ, ბლოგზე მორიგი ვიზიტის შემდეგ – შენ, მგონი, პროფესია შეცდომით აირჩიეო.

იხუმრა, ცხადია, მაგრამ ხომ გაგიგონიათ – იმ ხუმრობას რა ვუთხარი, სიმართლის გვარიანი ყლუპი თუ არ ურევიაო.

არადა, ზუსტად ვიცი – არაფერი შემშლია და სწორედ იმას ვაკეთებ, რაც ყველაზე მეტად მომწონს.

არ დამიჯერებთ, მაგრამ ღრმა ბავშვობაში ნაირ-ნაირ ეგზოტიკურ პროფესიაზე ოცნებას, რატომღაც, ავცდი. ერთი ეს იყო – ნაყინის გამყიდველობა მინდოდა. დარწმუნებული ვიყავი, უგემრიელეს, ვაფლისჭიქიან პლომბირს იმდენს მიირთმევდა, რამდენიც გაუხარდებოდა… მერე, ბებიას და მამის მაგალითმა იქონია გავლენა, დეტექტივების სიყვარულმაც თავისი გაიტანა და იურისტობაც მტკიცედ გადავწყვიტე.

ჰოდა, ასე მოვედი აქამდე, კოდექსებში, დებულებებსა და ბრძანებებში ჩაფლული და სხვა, უკეთესი და უფრო საინტერესო საქმე თუ მოიძებნებოდა ჩემთვის, არც მეგონა, მაგრამ კაცი ბჭობდაო, გეცოდინებათ… შემიჩნდა ეშმაკი და ვორდპრესის აწ უკვე მშობლიურ, მაშინ კი უცხო და უცნაურ ხლართებში გავები.

(more…)

Read Full Post »

ჯანდაბას, უკვე დროა :(

IAKOM TQVA

სკოლაში ქართულ ხალხურ ანდაზებს კი გვასწავლიდნენ, მაგრამ “დილის ძილი პატარძლის მზითევს ჯობიაო” -  რომ გვითხრეს, ან გაკვეთილებს ვაცდენდი, ან გულისყურით არ მომისმენია. სხვათა შორის, სულ ტყუილად…

ჩემები დღესაც სიცილით იხსენებენ, როგორ ვაპროტესტებდი ცხრა საათზე საძინებლისკენ გაგზავნას – ამდენი დრო ძილში რატომ უნდა გაიფლანგოს-მეთქი… გულახდილად გეტყვით, ეფექტურ თაიმ-მენეჯმენტზე მეტად სატელევიზიო პროგრამა მაწუხებდა – ყველაფერი საინტერესო თერთმეტის მერე იწყებოდა. ბავშვებს კი ღამის ტეხას გვიკრძალავდნენ, ერთადერთი გამონაკლისი შაბათი იყო, ისიც “ილუზიონის” ხათრით.

რა ვიცოდი მაშინ, რომ ის ავადსახსენებელი ხალხური სიბრძნე ჩემთვის ასეთი საჭირბოროტო საკითხი გახდებოდა. ჰოდა, იმდროინდელი ცოდვებისთვის ახლა ვისჯები და გემრიელი, უშფოთველი და უდრტვინველი ათსაათიანი ძილი ლამის ოცნებად მაქვს ქცეული.

(more…)

Read Full Post »

the end

ჰექსეს

ამას წინათ ვთქვი სადღაც -  ბლოგერობის ორი წელმა სათაურების წერა მაინც მასწავლა-მეთქი.

კარგი სათაური რომ საქმის ნახევარია, კი ვიცოდი, მაგრამ ეს ძველისძველი შეგონება სათანადოდ მხოლოდ ახლა დავაფასე.

იაფფასიან ტრიუკებს, ცხადია, არ ვგულისხმობ,  – სამგროშიანი საკითხავის მუშტარი არც მე გახლავართ და არც სტუმართა შორის მეგულება ვინმე.

არაფერია იმაზე სასიამოვნო, კარგად გარანდულ, ჩამოქნილ ტექსტს ასეთივე სათაური რომ ამშვენებს – ოსტატურად მოფიქრებული, მოხდენილი, გონებამახვილური… კამერტონივით რომ განსაზღვრავს ტონალობას.

იმ პოსტებიდან, აქამდე რაც გამომიქვეყნებია, რამდენიმეს სათაური განსაკუთრებით მომწონს. ბოლო, დღევანდელი, აშკარად საუკეთესოა, ოღონდ, ჩემი არ არის.

(more…)

Read Full Post »

ჩემი "ვეფხისტყაოსანი"

ამას წინათ, ბლოგის არქივს ვაწესრიგებდი. ფოტოგალერეაში ორ მივიწყებულ სურათს გადავაწყდი. გამეღიმა და ვიფიქრე, რომ ურიგო არ იქნებოდა, მკითხველისთვის ერთი ძალიან კარგი წამოწყების შესახებ მეთქვა რამდენიმე სიტყვა.

შარშანდელი ამბავია. ახლადწამოჩიტული ბლოგერი გახლდით, დროც მეტი მქონდა და ხალისიც… ჰოდა, რომელიღაც მშვენიერ შაბათს, ნაღებიანი ყავის ჭიქით ხელში, კომპიუტერთან გემრიელად მოკალათებულს, ფოსტამ თამარას ცინცხალი პოსტი მომიცუნცულა – “ვეფხისტყაოსანი” ხომ არ გადაგვეწერაო…

თურმე, ნუ იტყვით და, ეროვნული ბიბლიოთეკის ლიტერატურულ ფორუმს ხელნაწერი “ვეფხისტყაოსნის” შექმნა გადაეწყვიტა და მსურველს თითო სტროფის გაგზავნას სთავაზობდა.

(more…)

Read Full Post »

სანტა ესპერანსა - Santa Esperanza book store

ისე გამოვიდა, ასაკით ბლოგის სტუმართა უმრავლესობაზე უფროსი გახლავართ და კარგად მახსოვს, ჩემი ბავშვობის თბილისსა და ბათუმში, ლამის ყველა კუთხეში თითო წიგნის მაღაზია რომ იყო გახსნილი. თუმცა, ხარისხიანი საკითხავი, იშვიათი გამონაკლისის გარდა, მაინც დახლქვეშ უნდა გეძებნა.

იმასაც მოვესწარი, ქვეყანაში საკითხავი კი არა, პური რომ ჭირდა, ბიბლიოფილები ქუჩის დახლების და ვერის პარკის სახელდახელო ბაზრობის იმედად ვიყავით და კაპიკ–კაპიკ ნაგროვები ფულით ნაყიდ წიგნებს შინისაკენ ელდორადოს განძივით მივარბენინებდით.

ახლა, საბედნიეროდ, სხვა დროა და ლიტერატურული სასუსნავით იმდენი გამომცემლობა გვამარაგებს, თუ გაფაციცებული არ იყავი, რომელიმე სიახლე აუცილებლად გამოგრჩება, წიგნის მაღაზიების მოსავლელად კი ერთი ხეირიანი გზამკვლევია საჭირო.

ჰოდა, ჩემო კარგებო, თუ რამდენიმე თავისუფალი წუთი მოგეპოვებათ და მოლი ბლუმის საზოგადოების საწინააღმდეგო არაფერი გაქვთ, ბუქ–შოფებში სახეტიალოდ გამომყევით. ყველგან ცხვირის შეყოფას, ალბათ, ვერ მოვასწრებთ, მაგრამ  ხშირად რომ ვსტუმრობ, იმათ აუცილებლად მოვინახულებთ.

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,360 other followers

%d bloggers like this: