Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘გაბრიელ გარსია მარკესი’

თბილისის წიგნის ფესტივალი – ის, რაც არ უნდა გამოგვრჩეს

pragis sasaflao cover

ასეთ პოსტებს, დამეთანხმებით, გემრიელი შესავალი უხდება, მაგრამ დღეს იმდენი მაქვს საწერი (თქვენ კი – წასაკითხი), რომ სიტყვაკაზმულობით თავს არ შეგაწყენთ და პირდაპირ საქმეზე გადავალ. ხელების ფშვნეტის და პირის ჩატკბარუნების დრო არ არის.

* * *

თბილისის წიგნის მეთექვსმეტე საერთაშორისო ფესტივალი რომ დაიწყო და ოთხი დღე გაგრძელდება, ცხადია, გეცოდინებათ. ამ ოთხი დღიდან ორი რომ სადაგია, ესეც. ასე რომ, ოფისებში გამოკეტილი ბიბლიოფილები კინკილა შაბათ-კვირის იმედად დავრჩით, რაც “ექსპო-ჯორჯიას” წიგნებით დახუნძლული მეთერთმეტე პავილიონის მოსარბენად კატასტროფულად ცოტაა. ჰოდა, ამ თითქმის შეუსრულებელი მისიის შესასრულებლად საგულდაგულოდ გაწერილი საფესტივალო გეგმაა საჭირო – რა გვინდა და სად ვეძებოთ. თორემ ერთიც იქნება, ნიუსებში მოხვდები – აჩვენებენ, როგორ დარბის ზურგჩანთააკიდებული ბლოგერი სტენდებს შორის და როგორ ჩურთავს წიგნებს ზედ დაუხედავად.

ერთი თვეა, გამომცემლობების წინასაფესტივალო მზადებას ვადევნებ თვალს და, მინდა გითხრათ, ასეთი მრავალფეროვნება არც შარშან ყოფილა და არც შარშანწინ. იმდენი სიახლეა, მარტო ჩამოთვლა დაგღლის. ჰოდა, ბარემ მეც შევიმსუბუქებ საფესტივალო ტვირთს და თქვენც გამოგადგებით – იმ წიგნებზე მოგიყვებით, რომელთა გამოტოვებაც, ჩემი მოკრძალებული აზრით, არ ღირს.

(more…)

Read Full Post »

Salvador Dali. The Great Paranoiac

ამას წინათ, დათო ტურაშვილმა, სატელევიზიო ინტერვიუში ასეთი რამ თქვა – მოდა ლიტერატურულიც არსებობს და ყველა დროს თავისი “ელიტური” ავტორი ჰყავს. ახლა ფამუქი და ბეგბედერია აქტუალური, ადრე მარკესი იყოო.

დათოზე უმცროსი კი ვარ, მაგრამ ის დრო მეც მახსოვს, წიგნიერების დასამტკიცებულად ინტელექტუალურ საუბარში, ჭიქა ყავისა და სიგარეტის თანხლებით, სინიორ გაბრიელ გარსიას რომელიმე რომანის მოხსენიება სავალდებულოდ რომ ითვლებოდა.

გასაკვირი ის არის, რომ ლიტერატურული სნობების აუცილებელ საკითხავში არასოდეს ფიგურირებდა კოლუმბიელი მწერლის შედევრი, რომელიც არაფრით ჩამოუვარდება სხვა, საქვეყნოდ ცნობილ რომანებს და მე თუ მკითხავთ, “მარტოობის ას წელიწადსაც” კი მირჩევნია.

“პატრიარქის შემოდგომა”, მაგიური რეალიზმის ფუძემდებლის, ალბათ, ყველაზე უჩვეულო წიგნი და ავტოკრატიული ხელისუფლებისთვის შეთხზული საუკეთესო რექვიემი, ფრანსისკო ფრანკოს გარდაცვალების წელს დაიწერა ბარსელონაში. იმ ქალაქში, სადაც ყველაზე გრძელი პროსპექტი – დიაგონალი – ათწლეულების მანძილზე ხენერალისიმოს სახელს ატარებდა.

(more…)

Read Full Post »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 604 other followers

%d bloggers like this: