Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘ასტრიდ ლინდგრენი’

Ilon Wikland. Seacrow island
ზაფხული რომ მოახლოვდა, ალბათ, ყველა იგრძნობდით.

ვზივარ ახლა და ვფიქრობ, საით წავიდოდი ყველაზე მეტი სიხარულით შვებულების გასატარებლად.

ჰოდა, როგორ გგონიათ, ბორა-ბორასკენ ან მალდივის კუნძულებისკენ გამიწია გულმა, რომ ოქროსფერ ქვიშაზე მევლო და ბუნგალოებში ეგზოტიკური კოქტეილები მეწრუპა? ან ევროპაში მოგზაურობა და არქიტექტურული ძეგლების დათვალიერება მომინდა?

ოლოლი თქვენ, ვერ გამოიცანით.

აი, რომ შემეძლოს, წუთით არ შევყოყმანდებოდი, მოვიკიდებდი ზურგჩანთას და პირდაპირ იმ ნავსადგომისკენ გავქანდებოდი, პატარა თეთრი თბომავალი “სალტკროკა I” რომ დგას. საყვირს დავაგუგუნებდით, აფრებს ავუშვებდით და სულ მალე მივადგებოდით ნაპირს, სადაც ჩაკუპატებული პატარა ჩორვენი დაგვხვდებოდა ბოცმანთან ერთად.

(more…)

Read Full Post »

მოლის საბავშვო ბიბლიოთეკა

მოლის საბავშვო ბიბლიოთეკა :)
რაღა დროს შენი საბავშვო წიგნებიაო – ჩემთვისაც უთქვამთ და მეგობრებისგანაც გამიგია – საკითხავი დაგვიწუნეს, ნამეტანი დაგგვიანებიათო.

სხვისი არ ვიცი და მე თუ მკითხავთ – მტკნარი სისულელეა.

ერთი, რომ ლინდგრენს, როდარის და ბისეტს მკითხველის ასაკი გემოს ოდნავადაც არ უკარგავს – შედევრი შედევრად რჩება.

მეორეც, საბავშვო ისეთ წიგნს ჰქვია, რომელსაც, რაც ადრე წაიკითხავ, მით უკეთესი, თორემ არავის დაუწესებია, უფროსებმა ხელი არ დააკარონო.

ჰოდა, მეც წიგნის მაღაზიიდან როგორ გამოვალ, ფერად-ფერადი გამოცემებით დახუნძლულ განყოფილებებს თუ არ ჩამოვუარე საგულდაგულოდ –  ემანდ, ახალი არაფერი გამომრჩეს-მეთქი.

მე შენ გეტყვი, ცოტაა. პატარებისთვის მგონი, ყველაზე მეტს ბეჭდავენ გამომცემლობები და სწორადაც იქცევიან – ერთგულ მკითხველზე იმთავითვე ზრუნავენ. აბა, კერუაკის და კუტზეეს დამფასებელი ციდან ხომ არ ჩამოვარდება, შარლ პეროთი და ტუვე იანსონით თუ არ დაიწყო?!

ერთი სიტყვით, ძალიან მინდა, დღეს მოლის საბავშვო ბიბლიოთეკაზე გიამბოთ – გულის სიღრმეში ყველაზე მეტად რომ მიყვარს.

(more…)

Read Full Post »

"კალე ბლუმკვისტი და რასმუსი"; "ლოტა აურზაურის ქუჩიდან". ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა. თბილისი, 2012

ძვირფასო მამა, შეგიძლია ამ თვის ჯამაგირი დამიკავო, რადგან მე წავიღე 1 კილოგრამი ძეხვი, 1 კილოგრამი ღორის სოსისი, 1,5 კილოგრამი შებოლილი ბარკალი, 10 პატარა მდნარი ყველი, შენ რომ იცი, ის, 4 პური, 0.5 კილოგრამი ყველი, 1 კილოგრამი კარაქი, 1 შეკვრა ასანთი, 10 ფილა 50-ერეიანი შოკოლადი, 1 ბიდონი ბენზინი საწყობიდან, 2 კოლოფი კაკაო, 2 კოლოფი რძის ფხვნილი, 1 კილოგრამი შაქრის ფხვნილი, 5 საღეჭი რეზინი, 10 ყუთი მშრალი სპირტის ტაბლეტი.

და მგონი კიდევ რაღაც-რაღაცები, ახლა ზუსტად არ მახსოვს. ვიცი, რომ ნაწყენი ხარ, მაგრამ რომ იცოდე, რა მოხდა, აღარ გამიბრაზდები. ძია ლისანდერსა და ანდერსის მამას უთხარი, არ იდარდონ. გეხვეწები, არ გაბრაზდე… ჯობია, ამით დავამთავრო, თორემ ავტირდები.

დიდი მოკითხვა გადაეცი დედას.

P.S. არ მიჯავრდები, ხომ?!                      კალე

თუ თეთრი ვარდის უშიშარი, კეთილშობილი რაინდი ხარ და შემთხვევით ნახავ, როგორ იტაცებენ ბანდიტები ცნობილ პროფესორსა და მის პატარა, ცხვირპაჭუა ბიჭუნას, სხვა რაღა დაგრჩენია, გარდა იმისა, რომ დამნაშავეებს კვალში ჩაუდგე?! მით უმეტეს, როცა გვერდს ასეთივე ერთგული და გაბედული მეგობრები გიმშვენებენ. ამ დროს ისეთი მნიშვნელოვანი საქმეც კი უნდა გადადო, დიდებული მუმრიკის ხელში ჩაგდება რომ ჰქვია – ბოლოს და ბოლოს, არამზადა ალისფერი ვარდები არსად გაგექცევიან, სასაცილო, ჭორფლიანი რასმუსი კი საფრთხეშია.

(more…)

Read Full Post »

დარწმუნებული ვარ, ამ პოსტის სათაურზე – ათასგზის გამეორებულ ფორმულაზე – გაგეღიმებოდათ, რამე უფრო კრეატიულის შერჩევაც შეიძლებოდაო… სიახლეების ნაკლებობას აქაურობა ნამდვილად არ უჩივის, მაგრამ რა ვქნათ, როცა ძველი ისე ზუსტად გადმოსცემს სათქმელს, რომ ალტერნატივის ძიება ზედმეტიც კია. თანაც, თუ სახელგანთქმულ მარკიზა დე პომპადურს დავუჯერებთ, “ყველაფერი ახალი კარგად დავიწყებული ძველი” ყოფილა…

მოლი ბლუმის ბლოგზე, კარგად მოგეხსენებათ, უმთავრესად ბიბლიოფილები ვიკრიბებით და წიგნებზე ვსაუბრობთ. თუმცა, კაცმა რომ ვთქვას, მხოლოდ აკადემიური რევიუების წერა-განხილვა ოდნავ მოსაწყენია და არც გართობა აუკრძალავს ჩვენთვის ვინმეს.

ამას წინათ კოშმარი მესიზმრა – დაუსახლებელ კუნძულზე ვიყავი და ყველასთვის საყვარელი, რუსული ფილმის გმირისა არ იყოს, ცეცხლმოკიდებულივით დავრბოდი აქეთ–იქით და განწირული ხმით ვითხოვდი შველას. რაც მთავარია, შოკირებული იმ ფაქტით კი არ გახლდით, რომ მარტოდმარტო აღმოვჩნდი მიწის პაწაწინა ნაგლეჯზე, არა… მთავარი საშინელება ის იყო, რომ ირგვლივ ვერც ერთი წიგნი ვერ ვიპოვნე! სულ, სულ ვერც ერთი! რაღა გასაკვირია, რომ ისეთს გავყვიროდი, ჩემიანები გულგახეთქილები შემოცვივდნენ – ეგონათ, ვინმე დამესხა თავს.

ამ ამბის მერე რამდენჯერმე ვიფიქრე – მართლაც რომ მოვხვდე ასეთ სიტუაციაში, ნეტავ, რომელი წიგნის წაღებას ვარჩევდი-მეთქი, მერე ვთქვი – ნეტავ, ჩემი მკითხველები რას იტყოდნენ-მეთქი. ჰოდა, ერთი სახალისო ინტერაქტივის იდეაც მომივიდა თავში.

(more…)

Read Full Post »

pippi's house

საღამო მშვიდობისა, ხალხნო! რა კარგია, რომ ჯერ არ გძინავთ, თორემ გამოვყრუვდი სიჩუმისგან. მოგეხსენებათ, მარტო ვცხოვრობ, ეს ტომი და ანიკა კი ისეთი სამაგალითო ბავშვები არიან, ახლად შებინდებულზე ეძახიან დასაძინებლად და ისინიც ცხვრებივით მორჩილად მიჩანჩალებენ. მე კიდევ ვზივარ ახლა, უფრო სწორად, ვწევარ იატაკზე და კვერებისთვის ცომს ვზელ. ჯერ სწავლა არ დაწყებულა და ორივენი დილით ადრიანად მოირბენენ ნაღებიანი ყავის დასალევად.

უჰ, როგორ მიხარია, სტუმრები რომ მოდიან ხოლმე! სხვათა შორის, თავადაც ძალიან მიყვარს სტუმრად წასვლა, მაგრამ რად გინდა – ერთხელ ძლივს დამპატიჟეს და ისეთი ამბები დავატრიალე, ფრუ სეტერგრენმა მითხრა, აქ აღარ დაგინახოო.

ისე, კაცმა რომ თქვას, რა უნდა მექნა? ბაიყუშივით ნამდვილად ვერ ვიჯდებოდი, იქ სამხიარულოდ მივედი. ჰო, ტკბილი ღვეზელებიც ფრიად მომეწონა და მგონი, მეტისმეტად ბევრი მივირთვი, არც კი ვიცი, სხვებსაც შეხვდათ თუ არა.  და კიდევ შაქარი დავყარე იატაკზე. დიდი ამბავი.

(more…)

Read Full Post »

სტიგ ლარსონი. გოგონა, რომელიც ცეცხლს ეთამაშებოდა. ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა. თბილისი, 2012

ასეთი მოუთმენლობით თებერვალს პირველად ველოდი. ოღონდ არ გეგონოთ, რომ ხეში წყლის ჩადგომა და გაზაფხულის სურნელი მენატრებოდა – ერთი სული მქონდა, ხელმეორედ როდის შევხვდებოდი ბავშვობისდროინდელ, მაგრამ გაზრდილ და დასერიოზულებულ კალესა და პეპის. ჯერ კიდევ მახსოვდა, ზაფხულში ერთად რამდენი ფათერაკი გამოვიარეთ.

ჰოდა, ეს დროც დადგა – “მილენიუმის“ მეორე წიგნი გამოსვლისთანავე ვიგდე ხელთ და ჩემი მარტოსული, მიუსაფარი, პირსინგიანი და თმააჩეჩილი გრძელიწინდა “სანელებლების კუნძულზე“ – გრენადაზე დამხვდა ოკეანის პირას, პლაჟზე მონებივრე, “მათემატიკურ განზომილებებში“ ჰქონდა ცხვირი ჩარგული. ცოტა წავიჭორავეთ – ვმოგზაურობდიო, მითხრა. გვადელუპეზე, სენტ–ლუსიაზე და დომინიკაზე ყოფილა, ვიღაც მომაბეზრებელი ხულიგანისთვის აგურიც უთავაზებია თავში (გაუჭირდებოდა, მე თქვენ გეტყვით), ევროპაშიც უსეირნია ცოტა ხანს, პატარ–პატარა, ინტიმური პრობლემებიც მოუგვარებია… ისიც შევატყვე, არამზადა ვენერსტრომის მილიონებიდან კარგა ბლომად ჰქონდა კიდევ დარჩენილი.

(more…)

Read Full Post »

Bibliokleptomaniac.

ჩემს პიონერულ ბავშვობაში, სხვა უსარგებლო ხარახურასთან ერთად, რომლითაც გულმოდგინედ გვიჭედავდნენ ცნობისმოყვარედ დაცქვეტილ ყურებს, ასეთი ფრაზაც მომისმენია, ავი ენები, რატომღაც, მსოფლიო პროლეტარიატის დიად ბელადს  რომ მიაწერდნენ  – “წიგნის ქურდი ქურდი არ არისო”.

გულახდილად უნდა გითხრათ – წარმოდგენა არ მაქვს, მართლა ლენინს ეკუთვნის ეს სიტყვები თუ, უბრალოდ, საბჭოეთის მთავარი იდეოლოგის ირგვლივ ხელოვნურად შექმნილი მორიგი მითია. თავის დროზე, პატარა ვალოდია ულიანოვის ცხოვრება და “საქმენი საგმირონი” ლამის გაზეპირებული მქონდა, მაგრამ, სანამ გავიზარდე, საბჭოთა კავშირსაც მოეღო ბოლო და ილიჩის ტომეულების შესწავლის ბედნიერებასაც ავცდი.

სამაგიეროდ, სისხლის სამართლის კოდექსს ვიცნობ ჩინებულად და ბიბლიოფილებისთვის სამწუხაროდ, უნდა გითხრათ – კანონის წინაშე აქლემის, ნემსის და წიგნის ქურდი ზუსტად ერთნაირი პრივილეგიით სარგებლობს – საკანში ადგილი სამივეს ეკუთვნის.

ისე, ჩვენში დარჩეს და მსგავსი ცოდვა მეც რამდენჯერმე დავიდე კისერზე. მოლის ბიბლიოთეკა ასეთი, ფრიად საეჭვო ხერხითაც შევსებულა…

(more…)

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 589 other followers

%d bloggers like this: