Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘ასტრიდ ლინდგრენი’

© Ilon wikland. Karlson on the roof

შესაძლებელია, სათაური უცნაური მოგეჩვენოთ, მაგრამ ნუ შეცბუნდებით – არაფერი შემშლია. წერას ნამდვილად ყველასთვის საყვარელ პროპელერიან კაცუნაზე ვაპირებ. მინდა, “ლამაზ, ჭკვიან, ზომიერად ფერ-ხორციან, მოწიფულ მამაკაცთან” დაკავშირებული ჩემი ერთობ უჩვეულო იმპრესიები გაგიზიაროთ.

ამას წინათ, “ფლეიბოის” ძველი ნომრის ფურცვლისას, ერთ სახალისო სტატიას გადავაწყდი  – “ათი საბავშვო რამ, რითაც უფროსებიც ერთობიან”. თქვენი არ ვიცი, მაგრამ მე დიდად არ გამკვირვებია, როცა სიაში, რუბიკის კუბსა და სათამაშო რკინიგზასთან ერთად, ლინდგრენის შედევრიც აღმოვაჩინე.

მეც და, დარწმუნებული ვარ, ჩემი მკითხველების უმრავლესობაც, სახურავის ბინადარ კარლსონს ღრმა ბავშვობიდან ვიცნობთ. ისიც ვიცი, რომ ვასასტანელი ბიჭუნას ღორმუცელა მეგობრის ხსენებაც კი მხიარულ ღიმილს იწვევს და ოინბაზობის გუნებაზე გვაყენებს. თუმცა, საქმე არც ისე მარტივადაა, როგორც ერთი შეხედვით მოგეჩვენებათ – მსოფლიოში საუკეთესო გადია, მეხანძრე, მშენებელი და შინამტანჯველების მომთვინიერებელი გულის სიღრმეში საოცრად ეული და მარტოსული არსებაა.

(more…)

Read Full Post »

pippi longstocking

ერთთვიანი ტაიმ-აუტის შემდეგ მოლი ბლუმის ბლოგზე კვლავ ჯეოპარდი იღებს სტარტს. თქვენი არ ვიცი და მე ძალიან მომენატრა ტრადიციული ოთხშაბათი, კითხვების მზადება, პასუხების გადამოწმება, ქულების დათვლა-დაჯამება და ამ ყველაფერთან დაკავშირებული ფაცი-ფუცი.

ბლოგის მუდმივმა სტუმრებმა უკვე შეამჩნიეს, რომ მათ რიცხვს ერთი ნორჩი, მაგრამ მეტად ჭკვიანი, განათლებული და აქტიური ახალგაზრდა შეემატა ლუკიანეს ნიკით. მართალია, ჩემთვის ყველა მკითხველი თანაბრად ძვირფასია, მაგრამ არ შემიძლია არ ავღნიშნო, რომ ლუკასავით გონიერი, ნაკითხი და ერთგული ვიზიტორებით ბევრი ბლოგი ვერ დაიტრაბახებს. დღევანდელი ჯეოპარდი სწორედ მას ეძღვნება და თემაც მისი ასაკის შესაფერი ავარჩიე (თუმცა, ბატონი ლუკიანე გაცილებით სერიოზულ ლიტერატურაშიც ერკვევა). მაშ, ასე, გეთაყვა,

Good luck!

(more…)

Read Full Post »

moomin world

ხანდახან უსაშველოდ მშურს თანამედროვე ბავშვების…

ოღონდ ციფრული ტექნოლოგიებით გასხივოსნებული ბავშვობის გამო არა – მათი თაროების მშურს, რომელზეც ისეთი წიგნების დალაგება შეუძლიათ, ჩემს ბიბლიოთეკას რომ არც დაესიზმრებოდა…

კარგად მახსოვს, როგორც კი უცხო ოჯახში მოვხვდებოდი სტუმრად, ზრდილობის ყოველგვარ წესს უგულებელვყოფდი და წიგნებისკენ გავრბოდი იმ იმედით, რომ აქამდე უცნობს და წაუკითხავს აღმოვაჩენდი რამეს… იშვიათად მიმართლებდა – მშობლები ისედაც განუწყვეტლივ მამარაგებდნენ იმხანად ხელმისაწვდომი ქართულ-რუსული საბავშვო ლიტერატურით და სიახლეებს ათასში ერთხელ  თუ წავაწყდებოდი ხოლმე.

ჩემი მაშინდელი ბიბლიოთეკა საკმაოდ მოზრდილი და მრავალფეროვანი იყო, მაგრამ უამრავი ლიტერატურული ნუგბარი რომ აკლდა, ამას მოგვიანებით მივხვდი… თანამედროვე ბავშვებისაც სწორედ ამიტომ მშურს – ისინი ჩემს წიგნებს კითხულობენ, იმ წიგნებს, მეც რომ შემეძლო, პატარაობისას წამეკითხა და ვერ მოვახერხე. ალბათ, ამიტომ არის, რომ ჩემს ბიბლიოთეკაში საბავშვო განყოფილებას საპატიო ადგილი უჭირავს და პერმანენტულად ივსება ხოლმე. ამის გამო იყო, რომ როცა “ექს ლიბრისში” ტუვე იანსონის “მუმინების ბიბლიოთეკის” პირველი სამი წიგნი აღმოვაჩინე, სიხარულისგან თვალდაბნელებულმა ვტაცე ხელი და ჩანთაში ვუკარი თავი.

(more…)

Read Full Post »

რამდენიმე დღის წინ,  მოლი ბლუმის ბლოგზე, ბავშვობის წიგნები გავიხსენეთ და, მკითხველთა ძალისხმევით, ერთიანი საყმაწვილო ბიბლიოთეკაც შევადგინეთ. წარსულში მოგზაურობას Jeopardy!-ის მორიგი ტურით ვაგრძელებთ – დღეს მულტ- პერსონაჟების ჯერია. მითუმეტეს, რომ დარწმუნებული ვარ – მულტფილმები, პატარა მაყურებლის მსგავსად, დიდებსაც ძალიან გვიყვარს.

Good luck!

(more…)

Read Full Post »

მოლი ბლუმის ბლოგის მკითხველთა უმრავლესობას, მიზეზთა გამო, ალბათ, არ ახსოვს ოდესღაც ძალზე პოპულარული საბჭოთა დეტექტიური სერიალი «Следствие ведут знатоки»; მით უმეტეს, არ გემახსოვრებათ  «Следствие ведут колобки»,   ფილმის ერთგვარი მულტ-პაროდია. ორი კერძო მაძებარი – შეფი და კოლეგა – ზოოპარკიდან გამქრალი სპილოს საქმეს იძიებს და გზადაგზა ათას ფათერაკს აწყდება.

ერთ-ერთი საუკეთესო საბჭოთა მულტფილმის შესახებ სხვა დროს გიამბობთ, დღეს კი,  Jeopardy!-ის მორიგ ტურში, ყველასთვის ცნობილი და საყვარელი ლიტერატურული გმირები – დეტექტივები და კერძო მაძებრები გავიხსენოთ.

Good luck!

(more…)

Read Full Post »

ჩვენი ბავშვობის წიგნები

რვა წლის ვიყავი, დედამ ჰანს ქრისტიან ანდერსენის ზღაპრების  მომცრო, წითელყდიანი ტომი რომ მაჩუქა. იმ დროს ზღაპარი ჩემთვის ჯადოსნური პერსონაჟებით დასახლებული, საოცარი, მაგრამ მაინც რაციონალური  სამყარო იყო  – მთავარი გმირი, უამრავი  ფათერაკის მიუხედავად, გამარჯვებული რჩებოდა, ავი ძალები კი მარცხდებოდნენ. რა გასაკვირია, რომ ანდერსენის მინორული, “არაზღაპრულად” სევდიანი სიუჟეტები თავიდან მეუცხოვა კიდეც.

ხვალ  დანიელ მეზღაპრეს დაბადებიდან 206 წელი უსრულდება, თუმცა ლიტერატურული სამყარო, 1967 წლიდან, 2 აპრილს კიდევ ერთ იუბილეს აღნიშნავს. ვინც ერთხელ მაინც შეხვედრია კალის მედგარ ჯარისკაცს,  ქალთევზას, კაის და გერდას,  გულუბრყვილო მეფეს, უგვან იხვის ჭუკს, შეყვარებულ პრინცს და ნაზ პრინცესას, დამეთანხმება, საბავშვო წიგნის საერთაშორისო დღისათვის უკეთესი თარიღის შერჩევა მართლა ძნელია.

მოლი ბლუმის ბლოგზე, ძირითადად, ლიტერატურაზე ვსაუბრობთ. მეტიც – დიდი იმედი მაქვს, რომ მკითხველის სიმპათიას და კეთილგანწყობას სწორედ ამის წყალობით ვიმსახურებ, რადგან ამ ბლოგის სტუმრების აბსოლუტური უმრავლესობა ისეთივე ბიბლიოფილია, როგორიც თავად გახლავართ. ბუ­ნებ­რივია, ამ  ორმაგ თარიღს გვერდს ვერაფრით  ავუვლიდი. ამიტომ მინდა, პატარა ექსკურსია შემოგ­თავაზოთ ზოგისთვის ახლო, ზოგისათვის კი უკვე შორეულ წარსულში და ჩვენი ბავშვობის წიგნები გავიხსენოთ.

(more…)

Read Full Post »

იყო დრო, როცა წერილები ყოველგვარი მარკების გარეშე მოგზაურობდნენ დანიშნულების ერთი წერტილიდან მეორემდე. წვივმაგარ ცხენებზე ამხედრებულ მალემსრბოლებს უბით, აბგით, ფართოფარფლიანი ქუდებით გადაჰქონდათ ზოგჯერ უმნიშვნელო, ზოგჯერ კი ფასდაუდებელი ცნობების ან  სახელმწიფო თუ პირადი საიდუმლოებების შემცველი ბარათები. უწყინარი საფოსტო მტრედის ფეხზე გამობმულ წერილს ხომ  საერთოდ არანაირი მარკა არ სჭირდებოდა. თუმცა, გამოხდა ხანი და ფოსტის მუშაობის გასაადვილებლად დღის სინათლე პატარა, მართკუთხა ქაღალდებმა იხილეს.

მსოფლიოში პირველი საფოსტო მარკა, 1840 წელს გამოშვებული “Pennie Black”  უპრეტენზიო  შავ ფერში იყო გადაწყვეტილი. მას შემდეგ 172  წელია გასული. ამ დროის განმავლობაში ფერის, სიუჟეტისა და დიზაინის მიხედვით განსხვავებული უამრავი მარკა შეიქმნა, თუმცა, რასაკვირველია, მარკების თემა დღეს ძველებურად აქტუალური აღარ არის.  ბუთქუნა კონვერტები და ხელით ნაწერი წერილები წარსულს ჩაბარდა. ადამიანთა უმრავლესობა, უკვე კარგა ხანია, მეგობრებთან, ნათესავებთან, კოლეგებთან და საქმიან პარტნიორებთან ელექტრონული ფოსტის და სოციალური ქსელების საშუალებით ურთიერთობს,  მაგრამ მარკებს ფილატელისტებისთვის (და არა მარტო მათთვის) მიმზიდველობა არ დაუკარგავს.

მარკა ყველა თავმოყვარე სახელმწიფოს აუცილებელი ატრიბუტი და ერთგვარი სავიზიტო ბარათია  (უფრო მეტიც – ჯუჯა სახელმწიფო სან–მარინოს ხაზინა ძირითადად მარკებით ვაჭრობის გზით ივსება), ამიტომ, ბუნებრივია, მის იერსახეს განსაკუთრებული ყურადღებით ეკიდებიან და  სიუჟეტს დაკვირვებით არჩევენ. მარკებზე გამოსახავენ ცნობად სახეებს, მონარქიულ ქვეყნებში  - სამეფო ოჯახის წევრებს, ღირშესანიშნავი მოვლენებისადმი მიძღვნილ კომპოზიციებს,  მცენარეებს და ცხოველებს, არქიტექტურულ და ბუნებრივ ძეგლებს, მწერლებს და არც თუ იშვიათად – ლიტერატურულ პერსონაჟებს.

(more…)

Read Full Post »

გუშინწინ, ხანგრძლივი პაუზის შემდეგ, ასტრიდ ლინდგრენის “მიო, ჩემო მიო” გადავიკითხე. ბიბლიოთეკას ვაწესრიგებდი და ოქროსფაფრიან მირამისზე ამხედრებულმა მიომ ყდიდან ისეთი საყვედურით გამომხედა, სინდისის ქენჯნა ვიგრძენი – ოდესღაც, ფურცლებგაცრეცილი, ძველთაძველი წიგნი სულმოუთქმელად წავიკითხე, ბაკურ სულაკაურის ახალთახალი, საიუბილეო გამოცემისთვის კი ხელიც არ მიხლია. განა არ მინდოდა, ვერ მოვიცალე…

მოკლედ, სინდისმა სერიოზულად შემაწუხა, ასტრიდის ნოსტალგიაც მომეძალა (ამას წინათ დაწერილმა პოსტმა უფრო ამიშალა საღერღელი) და მთელი დილა მიოსთან ერთად გავატარე. ერთად ვიხეტიალეთ მწვანე მდელოების კუნძულზე, ერთად ვაჭენეთ მირამისი დილის ნათების ხიდზე, ნონოს ბებიის გამომცხვარი პურიც დავაგემოვნეთ, მეზღაპრე ჭის მოყოლილ ზღაპრებს ვუსმენდით, მკვდარ ტყეშიც ვიბოდიალეთ და მხედარი კიტოც ერთად დავამარცხეთ.

კითხვა რომ დავასრულე, სამზარეულოში სურნელოვანი ყავის ფინჯანს მივუჯექი (ეს ჭიქა მეგობარმა მაჩუქა, თანაც ერთად შევარჩიეთ და განსაკუთრებით მიყვარს – ყავას აგემრიელებს და გონებას ხსნის)  ნება-ნება ვსვამდი, პანატერიის თბილ-თბილ ბლითებს ვაყოლებდი, ფანჯრის მიღმა თოვლიან პეიზაჟს გავცქეროდი და ვფიქრობდი – მიოს კითხვისას რაღაც ბუნდოვანი აზრი გამიჩნდა და მის მოხელთებას ვცდილობდი. ცოტა ხანს ვიწვალე და ფიქრმა გარკვეული კონტურები შეიძინა – მიოს თავგადასავალში, რომელიც ლინდგრენის ერთ-ერთი ყველაზე ნაკლებად პოპულარული ზღაპარია, ჩვენთვის კარგად ნაცნობი სათვალიანი ბიჭის აჩრდილი აღმოვაჩინე.

(more…)

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,367 other followers

%d bloggers like this: