Feeds:
Posts
Comments

Archive for May 18th, 2012

Vazery, Persian miniature, Combat scene, painted on ivory, 10 x 10 cm

მართალი უთქვამთ – გული არ ბერდებაო… აგერ, 964 წლის შევსრულდი და ისევ ის ომარ ხაიამი მგონია თავი, მედრესეში სწავლისას ონავრობით რომ გამოირჩეოდა. მაშინდელი ოინების გახსენებაზე ახლაც მეღიმება – ყოველდღე ახალ–ახალ თავსატეხს ვუჩენდი მხცოვან მასწავლებლებს. არა, ვსწავლობდი კიდეც – მათემატიკა გინდათ, ასტრონომია, გეომეტრია, თეოსოფია თუ ისტორია – ბადალი არ მყავდა. მთელი ყურანი ვიცოდი ზეპირად… აღმოსავლეთის განთქმული თეოლოგები მაკითხავდნენ ხშირად რჩევისთვის.

ბოლოს და ბოლოს, ტყუილად კი არ შემომთავაზა ნეტარხსენებულმა ნიზამ ალ–მულქმა ნიშაპურის მმართველობა – იცოდა დიდმა სელჩუკმა განათლებული ადამიანების ყადრი, მოგეხსენებათ, თავადაც ფრიად განსწავლული გახლდათ. ტრაბახში ნუ ჩამომართმევთ და დღეს არ გაატარებდა უჩემოდ – მიმიხმობდა და ღამეებს ვათენებდით საუბარში… “სიასეტ–ნამეს“ რომ წერდა, აზრს მეკითხებოდა ხოლმე – თავმდაბალი იყო უზომოდ… მისი დიდებული სასახლე მახსოვს, მცველებითა და სამოთხის ჰურიებით სავსე… მწვანეში ჩაფლული წალკოტი და ბულბულების საამო სტვენა… ვხედავ ჩემს თავს, მოქარგულ ბალიშებზე მონებივრეს, ნარგილეთი ხელში და მასპინძლის ამო საუბარი ჩამესმის ყურში… მას შემდეგ, რაც დიდი ვეზირი წყეულმა ასასინებმა მოკლეს, გულითადი მეგობარი აღარც მყოლია – მონათესავე სულები გახლდით.

აღარავინ მყავს, არვინ ისმენს ამ ჩემს ღაღადისს,
მარტოღა ვუმზერ ქვეყანას და არც ღირს ნახვად ის.
მეგობრის ნაცვლად სუფრის თავში ზმანებას დავსვამ
– უცებ რომ მოვკვდე, ამან მაინც მითხრას “ნახვამდის“…

(more…)

Read Full Post »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 589 other followers

%d bloggers like this: