ძველ წიგნებშია ხოლმე, წაკითხული გექნებათ – სოფლის ბოლოს, ძველ წისქვილში შეიყრებიან მეზობლები, სიმინდით გაძეძგილ ტომრებს ჩამოამწკრივებენ, ბუხარს მიუსხდებიან და სარეკელას ხმას დინჯ მუსაიფს ააყოლებენ. სად ეჩქარებათ – ღამე გასათენებელია, ღვინო დასალევი… ჰოდა, ჰყვებიან ამ მთისას და იმ ბარისას, ტყუილ-მართალს ერთმანეთში ურევენ; სალაპარაკოს რა დალევს…
ამას წინათ დავფიქრდი და ეს მოლის ბლოგი, რაღაცნაირად, ძველ წისქვილს წააგავს. არა, მართლა :) მესამე წელია, არსებობს და ვინ მოთვლის, ამ ხნის მანძილზე რამდენი ისტორია მომიყოლია სტუმრებისთვის. ღამეც გაგვიტეხია და საქვეყნო ამბებიც გაგვირჩევია. ოღონდ, თავს დავდებ, უინტერესო და მოსაწყენი არაფერი გაჭაჭანებულა.
100 000 ვიზიტორს მივუკაკუნებთ მალე და, ზოგჯერ ისეთი ხალხმრავლობაა ბლოგზე, მასპინძლის ხმაც კი არ ისმის; ზოგჯერ მხოლოდ ყველაზე ერთგული მეგობრები ვიკრიბებით. ასეც ხდება და ისეც. ჰოდა, თქვენ მეყოლეთ კარგად და სიახლეები მე არ გამომელევა.
ახლა, მოლის ნიუსები რომ მავანი სელებრითის მორიგ თავგადასავალზე არ იქნება აგებული, ფაქტია. ისედაც მიხვდებით, ჩემს საყვარელ თემაზე რომ უნდა გექაქანოთ.
ორ ახალ წიგნის მაღაზიაზე თუ გსმენიათ რამე? თუ არა, ყური დამიგდეთ – ყველაზე მეტად ასეთი ამბების მიხარება მიყვარს.
Continue Reading »
41.709981
44.792998
Like this:
Like Loading...
სასოწარკვეთილება მომაკვდინებელი ცოდვააო, ამბობენ. არ ვიცი, ალბათ, არის, ამას დანამდვილებით ყველანი გავიგებთ ერთ დღეს, როცა ჩვენს ბრალეულობასაც და მადლსაც მისხალ-მისხალ აწონიან იქ, ზემოთ… აქ კი, დედამიწაზე, შეუძლებელია, ცხოვრებაში ერთხელ მაინც არ დადგეს ისეთი მომენტი, ყველაფერზე ხელს რომ ჩაიქნევ და დასასრულს მორჩილად დაელოდები.
